swój świat ...

[andrew]

życie w biegu  

wiele oferuje 

nie zawsze …

więc miejmy 

swój mały świat 

może i ... z nią 

 

tam 

mimo ... potknięć

jesteśmy 

blisko siebie 

naszego jutra 

 

tłum potrafi … 

wyprowadzić na manowce 

 

swój kawałek podłogi 

azyl 

 

6.2026 andrew 

 

Edytowane 16 godzin temu przez andrew (wyświetl historię edycji)

[Poet Ka]

@andrew

Rwany sposób przechodzenia od myśli do myśli imituje chaos, którego doświadcza człowiek w codziennym życiu.

 

Wiersz jest próbą, a raczej wezwaniem do stworzenia sobie własnego świata i ostrzeżeniem przed tłumem.

 

Dwa ostatnie, krótkie wersy, niczym zaklęcia, dookreślają, że „swój mały świat” to „swój kawałek podłogi” i „azyl”.

 

Myśl oraz wezwanie są kierowane do bliskiej osoby (nie w całym utworze- ponieważ pojawia się forma "z nią", jest to element tej rwanej struktury), ale także do wszystkich ludzi – a właściwie do każdego z osobna.

 

Moim zdaniem ten urywany sposób pisania oraz powtórzenie myśli stanowią największą siłę utworu, nadając mu indywidualny rys.

Edytowane 15 godzin temu przez Poet Ka
dopisanie treści (wyświetl historię edycji)

[andrew]

@Poet Ka Och ...

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Berenika97]

@andrew

 

Piękne przypomnienie, że nie ma sensu gonić za tym, co oferuje tłum. Własny azyl, nawet niedoskonały, jest więcej wart niż najlepsza trasa na manowce. Pozdrawiam. :)

[andrew]

@Berenika97

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.