Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

"Pieluszkowy glob"

 

Jesteś jak groszek maleńki,

namiastką życia zaledwie,

w ogromie nieskończoności,

gdzieś zagubioną bezwiednie.

 

Gdzieś – ale gdzie? Nie wiesz sama,

nie posiadasz takiej mocy,

by czarne przejrzeć zakątki

kosmosu tej wiecznej nocy.

 

A wydaje ci się częstokroć,

że wszechświata jesteś pępkiem,

w bajkach o bogach w niebiosach,

a nie ledwie jego strzępkiem.

 

Bo wciąż ty w pieluchach jeszcze,

a już przyszłość swoją niszczysz

i zamiast wpierw wydorośleć,

narzekasz, klniesz oraz pyszczysz.

 

Masz jeszcze drogę daleką

w nauce i zrozumieniu,

by ruszyć w dobrym kierunku,

a nie ku samozniszczeniu!

 

I pamiętaj, mały groszku,

pośród gwiazd i ich bezmiaru,

mądrość nie rodzi się z pychy,

lecz z pokory i morałów.

 

Leszek Piotr Laskowski

Opublikowano

@Leszek Piotr Laskowski

 

Bardzo trafna diagnoza ludzkiej natury. Często zapominamy, jak mali jesteśmy w skali całego kosmosu, a ten wiersz potrzebnym przypomnieniem. Pokora to lekcja, której wciąż jako ludzkość nie odrobiliśmy.


 

Zrozumiał groszek swą małość,

w ogromie gwiezdnej przestrzeni,

i zrzuca z siebie pieluchy,

nim w proch się wszystko zamieni.

Opublikowano

Witaj - 

Masz jeszcze drogę daleką

w nauce i zrozumieniu,

by ruszyć w dobrym kierunku,

a nie ku samozniszczeniu! - zrozumienie to wygrana  - bardzo mądry wiersz - 

                                                                                                                                        Pzdr.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...