na miarę spojrzenia

[wiedźma]

@Alicja_Wysocka Alu, to piękny wiersz, którego przesłaniem jest to, że nie da się zatrzymać tego, co spłynie  z natury. Suknia z wody to metafora miłości, marzenia, człowieka - wszystkiego tego,  co próbujemy zamknąć w formie.  Jednak  to nie ma talii ani długości. Da się to tylko " przymierzyć oczami" i zapłacić za to zachwytem. Im mocniej chwytasz, tym szybciej przecieka. Można  tylko patrzeć, aż przestanie  istnieć... żeby znów stać się wodą.

Pięknie dziś na portalu w tych " sukienkach ". 

 

Pozdrawiam z uśmiechem :) 

Edytowane 7 godzin temu przez wiedźma (wyświetl historię edycji)

[Migrena]

@Alicja_Wysocka

 

Alu:)

 

próba nadania kształtu temu co płynne.

 

ale woda nie daje się ubrać

 

pozwala się jednak zobaczyć i chyba o tym jest ta   cicha niezgoda formy.

 

bardzo mi się podoba Twój wiersz:)

 

poetycki majstersztyk:)

 

miłego Alu:)

 

 

 

[violetta]

 By cały czas przywala, marzy ci się syrenka:)

[LessLove]

@Alicja_Wysocka To, co nieuchwytne bywa najpiękniejsze, a że czasem niemożliwe, nie znaczy, ze trudu niewarte, przeciwnie.

A zdolności krawieckie oczywiste. Szyłaś? Szyjesz? Czy tylko z wody? 

@wiedźma Ślicznie piszesz o ślicznym wierszu :-) Pięknie jest - prawdziwie kobieco. 

@Alicja_Wysocka Rym to też sukienka. Okazuje się, że "w nagości" Ten wiersz nie stracił urody. A to przecież nie jest zasada w wierszu i życiu.

[Alicja_Wysocka]

@wiedźma

Dziękuję Wiedźminko, tak ją gorąco skomentowałaś, że chyba wyparuje i stanie się obłokiem :)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 Chyba nie rozumiem Violu. Kto, co przywala?

 

@LessLoveBerenika pisała o sukni z wiatru, a ja dzisiaj w nocy o sukience z wody. 
No przecież tafla np. jeziora, przypomina połyskliwy materiał, taki podobny do tafty. Miejscami się marszczy, spływa i chłodzi jak jedwab, wiatr ją kołysze, jest przezroczysta - jeśli czysta, można ją okiem zmierzyć.

Ha, można ją nawet rozpruć motorówką.

Tak, szycie nie jest mi obce, podobnie jak lanie wody.
Pozdrawiam :)

 

[Alicja_Wysocka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jacku, daje się ubrać, tylko trzeba mieć oczy, które to widzą. Trwa to chwileńkę, tyle co zachwyt.

Dobrej nocy :)

 

[Alicja_Wysocka]

@Sylwester_Lasota, dziękuję :)

[wiedźma]

@LessLove dziękuję za miłe słowa.

Pozdrawiam.

[lena2_]

Bardzo oryginalny wiersz, wyobraźnia poety nie zna granic:):) serdecznosci Alicjo:)

[Alicja_Wysocka]

@lena2_, I dlatego świat wyobraźni jest większy od rzeczywistego, dziękuję za komentarz i za to, że jesteś, pozdrawiam :)

 

@Waldemar_Talar_Talar Dziękuję :)

[violetta]

@Alicja_Wysocka głupotki się piszą:)

[Migrena]

@Alicja_Wysocka

 

Alu:)

 

próbowałem:)

 

ubrać wodzie marynarkę.

 

byłem blisko.

 

urwałem rękaw.

 

a woda?

 

spłynęła:)

 

pozdrawiam Cię:)

 

 

[Alicja_Wysocka]

@Migrena Ojej :)

Wodę możesz ubrać w płynne złoto zachodzącego słońca, albo w granat burzowych chmur, w spokój, w gwiazdy nocy, spienione nerwy - ale w marynarkę? Chociaż...? Fajnie, że próbowałeś - ja to widzę :)

 Pozdrawiam :)

[Tomasz.O]

przekornie dorzuce cos w opzycji do sukienki... będzie o męskich spodniach :

Męskie spodnie

Uszyłem nowe spodnie,

Takie męskie, na miarę,

Takie już do kostek, dorosłe, Dojrzałe.

Łzy moje wlałem do butelki,

Sen po ich wypiciu był wielki.

Tyle doświadczeń i tyle łez –

Materiał na nocny sens,

A starczyło na spodnie.

Choć na moją miarę,

Nie zawsze czuję się w nich wygodnie,

Coś czasem uwiera.

Czasem materiał z łez Zwyczajnie się brudzi.

Na szczęście jeszcze się nie podarły,

Ale jak je wyprać?

Pierwsze łzy zebrałem

Chyba po narodzinach,

Potem po upadkach I innych dziecięcych krzywdach.

Oj, było wiele tych niesprawiedliwości:

Lanie pasem lub czym popadnie.

W szkole dwója – łza upadła jak atrament.

Koledzy szydercy,

Nos rozbity, leci krew, łzy też.

Wyśmiewany, wyszydzany,

Pokątnie zbierałem wiele łez.

Samoakceptacja, dorastanie,

Wstyd, że łzy też były,

Jakieś odrzucenie I inne kobiety wcielenie.

Tak się łez zebrało,

Najwięcej chyba z bezsilności.

Starczyło ich na nogawki,

Rozporek uszyłem z łez wdzięczności

I pięknych, nostalgicznych chwil.

Mam męskie spodnie,

Z łez mych uszyte.

Staram się nie zakładać ich tak codziennie.

Kobiety mówią, że mężczyźni to duże dzieci – Niech tak myślą.

Dorosłość, praca, odpowiedzialność, eksperymenty

Wymagają długich, męskich spodni.

Dobrze, że koszulę mam utkaną z poezji,

A krawat z miłości.