Pożegnanie?

[Wędrowiec.1984]

Dzień dobry,

 

czuję, że czas spojrzeć prawdzie w oczy i przyznać, iż pisanie wierszy skończyło się dla mnie raczej definitywnie.

 

Niestety, nie mam na to ani czasu, ani siły. Padając wieczorem do łóżka, przebodźcowany i wyczerpany, zwyczajnie nie myślę o jakimkolwiek umysłowym wysiłku. Trudno... Takie jest życie i najwyższy czas pogodzić się z tym, że kolejne hobby po prostu umarło. 

 

Będę tutaj zaglądać, od czasu do czasu, ponieważ zżyłem się z Wami, ale raczej już nie będę publikować.

 

Dziękuję Wam za wszystko, czego tutaj doświadczyłem i jednocześnie życzę niekończącej się Weny i najcudowniejszych na świecie utworów!

 

Pozdrawiam serdecznie 

Grzegorz 

 

Edytowane 8 godzin temu przez Wędrowiec.1984 (wyświetl historię edycji)

[Alicja_Wysocka]

@Wędrowiec.1984 Ja tam sobie będę myślała, że zatęsknisz za pisaniem, że teraz jesteś na urlopie.

Serdeczności i wszystkiego czego chcesz :)

[Wędrowiec.1984]

@Alicja_Wysocka Dziękuję i wzajemnie.

[Marek.zak1]

Szkoda, pisanie jest odskocznią od codziennej rutyny, jednocześnie ochroną przez toksynami realu, w tym przebodźcowaniem. Jesteś zdecydowanie jednym z najlepiej piszących, a twoje sonety, jak choćby ten o Tytaniku, były  i są dla mnie wzorem, a Twoje wskazówki bardzo mi pomogły w początkach mojej przygody z poezją. Zrób sobie urlop i wracaj. Czekamy. Marek. 

[Wędrowiec.1984]

@Marek.zak1Dziękuję Ci, Marku. Niestety moje życie przyspiesza coraz bardziej i nie ma zamiaru zwolnić. Mnie również bardzo szkoda. Może za kilka lat coś się zmieni, na co mam jeszcze jakaś cichutką nadzieję. 

[Marek.zak1]

@Wędrowiec.1984 Znam temat, trójka dzieci, kilka prac, też w weekendy, wakacje. Łatwo nie było. Pozdrawiam.