A gdyby

[Nata_Kruk]

      

            A gdyby

 

 

pogardliwy rechot z grubaska 
zamienić w życzliwość i uśmiech
względem ułomnego człowieka
który czasem swój maleńki świat 
wiezie się na czterech kółkach

 

skrzypią przemyślenia w głowie 
znowu incydent na obcej ulicy  
jak dobrze że nie mojej - gwałt 
zbiorowy ze skutkiem śmiertelnym
a tak się puszczała za młodu

 

pukawki na kapiszony nauczyły się 
naprowadzania śmierci do celu
seriami rosną liczby w szpitalach
stygną serca a pod żalem z fajansu
- sieci - zdrajcy i bożyszcze 

 

co z tym zrobić - w powrozach
już dawno gra echo - kara śmierci - 
a gdyby wśród nich był mój brat

 

 

 czerwiec, 2026

 

 

 

 

[andrew]

@Nata_Kruk

...

słońce 

dla wszystkich wstaje 

ziemia swoje plony daje

...

Pozdrawiam serdecznie

Miłego wieczoru 

 

[Poet Ka]

@Nata_Kruk

to porusza

taki utwór

pełen realizmu

i liryzmu

[Stracony]

@Nata_Kruk

To straszne wszystko jaki świat zbudowaliśmy. Jednak widać wyraźnie, że zwykli ludzie od podstaw budują świat nowy. Nie jest to świat polityków, ale nasz ludzki świat. Wierzę w człowieka i że tak się dzieje. Ta wiara, może naiwna, jest mi potrzebna. Smutno mi, że przeżywasz teraz taki stan...

[Alicja_Wysocka]

@Nata_Kruk

Nato, napisałaś niezwykle przejmujący, mocny i boleśnie prawdziwy wiersz.

Od razu przyszła mi do głowy taka myśl: „Nie śmiej się bracie z czyjegoś przypadku, bo bratek się śmiał i to samo miał”.

Dotknęłaś w swoim utworze sedna ludzkiego okrucieństwa i tej strasznej znieczulicy, która pozwala nam rozgrzeszać zło, dopóki dzieje się ono na „obcej ulicy”. Ta końcówka z bratem po prostu rozrywa serce i stawia czytelnika pod ścianą. To potężny, niezwykle mądry utwór. Wielkie brawa za odwagę i tak ważny głos.

Pozdrawiam Cię serdecznie  :)

[Berenika97]

@Nata_Kruk

 

Doskonale punktujesz tu grzechy współczesności - od szyderstwa na ulicy, przez znieczulicę, aż po "sieci", które karmią się nienawiścią. Pytanie "a gdyby wśród nich był mój brat" powinien zadać sobie każdy, zanim rzuci kolejny kamień - w realu czy w komentarzach. Bo łatwo jest nam oceniać, dystansować się od cudzych tragedii i wymierzać surowe wyroki, dopóki sprawa nie dotyczy nas samych.

Świetna poezja zaangażowana.

[lena2_]

Dobry, do bólu prawdziwy wiersz. Serdeczności Natko:)

[Łukasz Jurczyk]

@Nata_Kruk Utwór o wstrzemięźliwości sumienia. Lekcja pokory wobec własnych, kategorycznych sądów. 

[Migrena]

@Nata_Kruk

 

Nata:)

 

wachalem się czy pisać to co naprawdę myslę......ale pomyślałem sobie, że to przecież Nata wiec wybaczy mi ewentualne pieprzenie.

 

 

przeczytałem  Twój świetny  wiersz jako próbę zderzenia odruchu osądu z możliwoscią empatii

 

bo to jest jego   najmocniejsza oś

pierwsza częsć działa dobrze przez prostotę gestu i kontrast sytuacji ale jednocześnie językowo jest tam pewne spiętrzenie ktore trochę zaciera rytm

 

jakby myśl była szybsza niż zapis i może warto byłoby (nie gniewaj się ) dać jej więcej oddechu

w drugiej strofie bardzo celnie wychodzi mechanizm dystansowania się od zła to 'jak dobrze że nie mojej"  i późniejsze zdanie o przeszłosci ofiary są mocne (!!!)  bo obnażają coś niewygodnego ale też wchodzą w rejestr publicystyczny który chwilami zaczyna dominować nad poetyckim napięciem

 

trzecia częsć wydaje się najbardziej zagęszczona znaczeniowo i chyba tu wiersz trochę traci przejrzystość bo choć obrazy są interesujące ale jest ich dużo i zaczynają się wzajemnie zagłuszać przez co trudniej uchwycić jeden wyraźny wektor sensu

 

końcówka jest bardzo dobra ( znakomita) bo nagle przenosi wszystko z poziomu ogólnego na osobisty i to pytanie rozbraja wczeniejsze łatwe sądy.

 

mam wrażenie że wiersz zyskałby jeszcze więcej siły gdyby miejscami zaufal redukcji i ciszy zamiast kumulacji bo wtedy to co już w nim jest mocne mogłoby wybrzmieć jeszcze wyrażniej .

 

wiersz jest super i broni się sam bez mojego gledzenia :)

 

piękna dla Ciebie Nata:)