Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Troszkę dopracowałam drugą częś wiersza.

 

Dziękuję.

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Wzajemnie, pogody ducha  :-)

 

 

Cieszę się, że ten wyszedł przyjemnie. Pozdrawiam i dziękuje  :-)

 

 

@Nata_Kruk @Natuskaa @piąteprzezdziesiąte @Waldemar_Talar_Talar @jjzielezinski

@Berenika97

Klaniam się dziękuję :-)

 

Edytowane przez aff (wyświetl historię edycji)
  • 2 tygodnie później...
Opublikowano

Bardzo plastyczny i pełen czułości obraz. Podoba mi się, że baśniowa delikatność ("brylantowy dzwoneczek w głosie", "dwa anioły") zderza się tu z dyskretną świadomością przemijania i odpowiedzialności. Kilka obrazów zostaje w głowie na dłużej, szczególnie koronkowy welon łzy i finałowe "losy wyzwań na szali". Wiersz ma w sobie coś ze starej pieśni weselnej opowiedzianej współczesnym językiem.

Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

@Czarek Płatak

Bardzo dziękuję za miły komentarz.

Chciałabym Ci opowiedzieć, jak tu jest dużo jeszcze więcej, ale może powiedziałabym zbyt dużo? Bardzo dużo wyczytałeś, może to, co najważniejsze.

Choćby to, że Zuzanna jest naprawdę za wodą, bo to Twoja sąsiadka na Wyspach.

 

 

Opowieść o Zuzannie i starcach mnie osobiście przeraża, Zuzanna mogła stracić życie i prawie się to stało na skutek niesłusznego oskarżenia. Te nasze imiona zwykle kryją bardzo surową przeszłość naszych patronów.

 

Brylantowy dzwoneczek.. taki głos ma właśnie Zuzanna. Miała taki zawsze,

 

 

Pozdrawiam i dziękuję :-)

Edytowane przez aff (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @EsKalisia Doskonale przedstawiony autoportret kobiety zmecząnej byciem  Perfekcyjną Panią domu
    • @Konrad Koper Podsumówując, głupota materializmu.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Żadnego zaskoczenia. Piekło jest dokładnie takie, jak mówili. Autor nie próbuje go unowocześniać. 
    • Okiem ciemnym, zamglonym – mierzę granice Namiętnie lecę – zachwycony tajemnicą Lecz pocałunków w słowa nie zmienię, nie przeliczę Moja najdroższa Tęsknico   Śladem Twoim, z grzechem, z jękiem, z rozpaczą Przez westchnienia, w głąb najgłębszych czeluści Tam, gdzie tylko serca zranione zobaczą To co boli, co dusi   Szmaragdy, brylanty, złoto, Ty To tylko marzenia, niespełnione sny   Zawiedziony zawrócę, bo zbyt wiele, za dużo Serc ludzkich złudnie wabi mnie i nęci Choć nic, a nic w rachunku nie służą A dusza ich dotykiem w dal nie odleci   I znów muszę uciekać, rankiem obudzić I tęsknić, żale urojone w sobie studzić I czuwać poroniony w próżnym zadumaniu W blasku księżyca – w zakochaniu   Szmaragdy, brylanty, złoto, Ty To tylko marzenia, niespełnione sny   Rachuję więc z pogardą – kochającą Ciebie I liczę myśli w nicość próżno spadające Choć ledwo w nich widzę – zakochanego siebie To słyszę, jak serca w samotności konające   I znów muszę uciekać, rankiem obudzić I tęsknić, żale urojone w sobie studzić I czuwać poroniony w próżnym zadumaniu W blasku księżyca – w zakochaniu   Szmaragdy, brylanty, złoto, Ty To tylko marzenia, niespełnione sny
    • @karenka to taka próba pracy nad warsztatem ;) dziękuję za komentarz @Berenika97pracuję nad Echo ;) @Leszek Piotr Laskowski @Poet Ka @violetta @.KOBIETA. Dziękuję Wam!
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...