Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@Alicja_Wysocka

 

Nawet jeśli poezja chwilowo zachorowała, Twój wiersz udowadnia, że wciąż ma się dobrze. Smutny Twój nokturn, ale piękny z niego wiersz. 


Nie rzucaj się w żadną przepaść,

poezja tylko przysnęła,

daj jej dziś czułość swych dłoni,

by wkrótce znów cię objęła.

Opublikowano (edytowane)

@Berenika97

 

mój wiersz wstał dziś lewą nogą

zaspał i trochę marudzi

ale spojrzał jest Bereni

więc uśmiechnął się obudził 

 

                   *

czasem po "pańsku' chorują

wtedy udają migrenę

bo chcą zawołać uwagę

więc nabierają na ściemę

 

Pozdrawiam Bereniko, nie trzeba wierzyć wierszom :)

 

Edytowane przez Alicja_Wysocka (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@Berenika97

a to nadal jakieś takie

chorowite bardzo blade

czasem połknie źle pogryzie

poetyckim struje jadem

 

leży w betach słabowite

gorączkuje nawet kaszle

nie wiem co chce na co liczy

sprecyzować ma najaśniej

 

obrażony nadąsny

ledwie wylazł jak przebiśnieg

chyba wezmę skierowanie

i na zabieg szybko wyślę

Opublikowano

@Alicja_Wysocka   świetne rozliczenie  związku z poezją.  "Pobrzydła i zwyrodniała" boli, bo to prawda o wypaleniu. A jednak "rzucę się w przepaść dla ciebie" - kocha się do końca, nawet gdy kochanek umiera.

Twoje pióro zawsze zachwyca !

Pozdrawiam.

 

Opublikowano

@wiedźma Wiedźminko Kochana, coś mi się spaliło, jeszcze nie wiem.

Ja wiem co zrobię. Napiszę wiersz o tym, że latam na miotle  na Łysą Górę na sabat czarownic :))

Mówię Ci o tym, bo mam miotłę dwuosobową, Wiedźminka też się zmieści.

Słonka dla Ciebie, a raczej gwiazdki, bo to chyba noc. Cmok :)*

Opublikowano

@Christine Wiesz, wszystko się zmienia, to, co kiedyś było sztuką, dzisiaj już nie jest, może jest ale chwilową - coś jak moda. Widzę to tak: Słowo cudowne zamieniono na cudaczne niby podobne, a jednak bardzo różne w znaczeniu.

Dziękuję że wiąż do mnie zaglądasz, pozdrawiam :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Pochmurne lato  Kapryśna aura    A ludzi i tak tłumy    Tylko ptaki nie  Śpiewają już    Swoich miłosnych  Pieśni o 3 w nocy 
    • Tego naszego nie rozwinęliśmy w coś poważnego, o właśnie, poważnego, a szkoda, a szkoda.   La Bastide, 23.07.2026r.
    • Biegnę szybko po lesie bez drzew, ratując wszystko,  co jeszcze jest.   Łapczywie chwytam ostatki żywota. Każdy zamykam w bez klamki wrotach.   Chronię jak potrafię, troszczę się o każde. Za głowę się łapię, jednocześnie je miażdżę.
    • Na pewno.   Pozdrawiam.
    • "Him never stopped loving her. But the pain it cause him was too much to live with but not enough to cause him to die."   "Tragoedia Amoris Nimii"   Historia ta o człowieku bez serca, Zbyt wrażliwa dusza to jego morderca, Miłość jego granic żadnych nie znała, Przez to ocean cierpienia poznała.   Dla niej poświęcił całość swej duszy, Przyjął klątwę, cierpienie katuszy, Był gotów dla niej spalić cały świat, Złoczyńcą zostać, by ocalić swój kwiat.   Ona kłamstwem pięknym go karmiła, Jego emocjami, sercem długo się bawiła, Aż w końcu pewnego, chłodnego dnia, Zdradziła go, rozbiła serce na dwa.   Jedno, wciąż miłością do niej wypełnione, Drugie nienawiścią splamione, skrawione, Z czasem w jedno znów się złączyły, Do swej mogiły zbyt szybko toczyły.   Stracił on wszystkie swe emocje, Nadzieje, zaufanie, życie beztroskie, Okrucieństwo nowym jego panem, Zło jego jedynym, wiernym fanem.   Ideały duszy jego wraz z honorem, W pustce były, gdy został potworem. Serce swoje wyciął i zamknął na zawsze, W skrzyni utopił, zapomniał prawdę.   Serce niegdyś do miłości zdolne, Kamieniem obrosło, już nie jest wolne, A pod nim do niego kłódka powstała, Po kluczu się tylko jedna myśl ostała.   A jaka w tym jest tragedia straszliwa, W tym jak skończyła jego dusza wrażliwa? Bez serca życie staje się przeszłości cieniem, Śmierć jego jedynym wybawieniem...      
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...