49#

[Posem]

Dziś nie byłem z tobą długo
widziałem jezioro
na którym odpoczywał księżyc
i niezliczona ilość gwiazd

 

wróciłaś się do czasów szkolnych
gdzie przyjaciele
trawili wzajemny smutek

 

albo korzystali z niego
jak naturalną kolej rzeczy

 

siedziałem tam z tobą
widziałem ból
który chyba bywa przelotny
dławiony rzeką różowego tła

 

nic więcej nie zauważyłem
nic co byłoby mi potrzebne

 

twoje żelazne serce
pokrywa się z moim
też niewiele czuję
gdy odchodzę 
od gwiazd
od słońca
od śmierci, która spotyka człowieka

 

czy muszę więcej czuć?
choć każda drobna rzecz
czasem wywołuje ból.

[aff]

Rzeka różowego tla

Ładnie. 

Czasem chodzi po prostu o obecność drugiego człowieka, dzielenie wspólnych chwil. 

Dobre rzeczy, do których można wracać, które zastąpią te gorsze.  Tak to interpretuję. Pozdrawiam pomyślności

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

[Posem]

@aff Dziękuje, również pozdrawiam. 

[Berenika97]

@Posem

 

Odchodzenie od słońca i śmierci bez emocji, by za chwilę przyznać się do bólu wywoływanego przez drobnostki, to świetny zabieg psychologiczny. Niezły tekst! 

[Posem]

@Nata_Kruk Dzięki.