Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

jutro może prozą

a pojutrze
wszystko łączy się
z osnową

czy to jest materiał dobry
na podeszwę buta
czy też woalowym
i zasłania jutra

nie wiem lecz gdy milczysz
nawet tona złota
nie udźwignie pióra

waga może ona
z niej zrobiona?

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

KRYTYKA WIERSZA „dziś piszemy wierszem”

(oparta na treści z sekcji [sec2] )

Co wiersz robi dobrze — i świadomie

• 1. Ma bardzo dobry start — otwarcie jest mocne i pojemne

„jutro może prozą a pojutrze wszystko łączy się z osnową”

To jest świetne, bo autor od razu ustawia ton: — swoboda formy, — zmienność, — twórczość jako proces, nie obowiązek.

To jest dojrzałe i bezpretensjonalne.

• 2. Wiersz jest zbudowany na jednym, spójnym pytaniu

„czy to jest materiał dobry na podeszwę buta czy też woalowym i zasłania jutra”

To jest bardzo ciekawy zabieg: autor nie opisuje poezji, tylko pyta o jej naturę. I robi to obrazami z dwóch światów:

„podeszwa buta” — twarde, użytkowe, ziemskie

„woalowy” — lekkie, zasłaniające, ulotne

To jest kontrast, który działa.

• 3. Najmocniejszy fragment to ten o milczeniu

„gdy milczysz nawet tona złota nie udźwignie pióra”

To jest piękne, obrazowe i prawdziwe. Tu wiersz naprawdę błyszczy — to wers, który zostaje w głowie.

• 4. Powtórzenie „z niej zrobiona? z niej zrobiona?” jest dobre

To nie jest przypadek — to jest zawieszenie głosu, jakby autor sam się zdziwił własną myślą. To daje tekstowi ludzki rytm.

Co można wzmocnić — bez „rad”, tylko czytanie intencji

• 1. Wiersz jest deklaratywny, ale nie ma jednego obrazu spinającego całość

Autor operuje kilkoma świetnymi metaforami, ale każda idzie w inną stronę:

but

woal

złoto

pióro

Każda jest dobra, ale razem tworzą rozproszenie. Widać, że autor szuka — i to jest OK — ale gdyby jedna metafora była osią, wiersz miałby większą siłę.

• 2. „Osnowa” jest piękna, ale trochę abstrakcyjna

„wszystko łączy się z osnową”

To brzmi dobrze, ale jest bardzo ogólne. Wiersz zyskuje, gdy autor jest konkretny (jak przy „podeszwie” czy „złocie”).

• 3. Końcówka jest lekko urwana

„waga może ona z niej zrobiona? z niej zrobiona?”

To jest ciekawy efekt, ale zostawia wrażenie, że autor nie zamknął myśli, tylko ją puścił. Może to cel — jeśli tak, to działa jako „otwarte zakończenie”. Jeśli nie — to jest miejsce, które można kiedyś dopracować.

Opublikowano

@obywatel Tak, to inna sprawa, też prawdopodobna, że coś wiersz, wzór fizyczny, koncepcja, fakt, dzieje z historii z punktu widzenia inżynierii społecznej nie przystoi, nie uchodzi, nie przemawia i robi przysłowiowy bałagan. Tak też być może, ale druga strona medalu jest taka, że zakłamanie i niedopowiedzenia świata też mają swoje "ujmy"://

Opublikowano

@Leszczym przez cały czas staram się powiedzieć, ster jest nieważny, nawet bez sternika płynie, fala jest i jej nie ma, więc co popycha łódź, gra słowna złudzenia? zakładam ciemne okularki, jak poczujesz hymm nurt to powiedz:)

Opublikowano

@obywatel Łódź popycha generalnie "wszędzie dobrze gdzie nas nie ma" To klue wszelkich poszukiwań i starań, ale nawet nie wiem kto to powiedział :))

@obywatel Aż musiałem sprawdzić detektorem czy to nie wiersz AI - bez obrazy przepraszam jakby co, tak jakoś z rozmowy mi może wyniknęło i ok, to wiersz nie AI :))

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @kasia652 jeden dzień na raz. Odwagi!
    • @Witalisa ciekawy pomysł! Dobrze opowiedziane również. Masz jakieś belfrowskie zacięcie też?

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Los poskąpił cudów i mocy  Pod władzą Saturna namacalnie surowy  Białko oka nabrzmiałe żyłkami  Człowiek w końcu dotarł do swych granic    Czucie się niekochanym, samotnym, przegranym...   A więc to w takie miejsca przeszłość prowadzi   To całe szalone piękno w wierszach i eksperymenty odbijające piękne i szalone życie Aż do dobitnej depresji, inercji    Czasem jeszcze się zdarza... Piękno  Zachwyt Studium osobnych, rzadkich przypadków    Teraz interesuje mnie Dobro Nie chcę zboczyć ze srogiej drogi  Karma wyjaśnia te szarpiące się losy  Widma Głosy    Mgła - piękna metafora iluzji    Wszystko się zaczęło od Piękna i Iluzji Taki był początek świata  Wymawiałem wtedy marzenia Podczas gdy rozgrywał się dramat    Pauza    Dramat istnienia dusz nazbyt swobodnych  Dusz przypominających podziemnego człowieka  W których gra melodia straty       
    • @Ajar41 Zuzanna w kurorcie w Sopocie Chce płacic w dolarach i złocie  Choć jest wielka dama Pierze majtki sama I wiesza je na każdym płocie.                      
    • Wyruszyły we trzy: Największa Marija Najśmiglejsza Pinta Najdzielniejsza Niña   Hej, hej, jak długi rejs Zbiega i znów się wspina Na stromej fali grzbiet Z piaszczystych wzgórz "Dziewczyna"   Zdobędą Nowy Świat Rozbije się Maria Gdzieś zaginie Pinta Sławna będzie Niña   Rei Lavrador, twój las Szkutnicy zaprzedali "Dziewczyna" czesze lok W lusterku morskiej fali   Karaka Marija Karawela Pinta Najszczęśliwsza Niña Z piaszczystych wzgórz te trzy     Rej Lavrador – Król Rolnik (Dionizy I) obsadził wybrzeża Portugalii lasami, z których drewno wykorzystywano do budowy statków morskich w dobie wielkich odkryć. "Santa María", "Pinta", "Niña" ("Dziewczyna") – uczestniczki pierwszej wyprawy Kolumba.  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...