Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

 

Jaki był Pan proszę Pana,
czyś tromtadracki nadto?
Nie odmawiam odwagi, ale wszystko
czego się tknąłeś upadło.
Zamysł powstania trójzaborowego,
to istna Wieża Babel- blado wypadło
Dlaczego Ludwiku Mierosławski?

Marzenia kiedyś spakuję,
wszystkie nadzieje miłości i troski.
Do walizki niebieskiej,
postawię w rogu za szafą.
I będę czekać wraz z Nimi,
że ktoś ich odnajdzie i powie-
jesteście wolni.

Opublikowano

@Annna2myślę, że to taki drobny żart z ich uwolnieniem, PLy chce sam się uwolnić od mysli o bohaterach powstań, a jednocześnie są mu bliscy na tyle że zostanie z nimi do samego końca, takie szukanie pomocy, której nikt nie jest w stanie udzielić, chyba, że przejmie pałeczkę.

Opublikowano

@obywatel  to nie jest żart.

 

Gen wolności tkwi w nas tak głęboko że- chcemy czy nie-
stał się on częścią naszego kodu kulturowego.
I ten gen w dużej mierze korzenie ma w tradycji powstańczej

(A. Michnik)

 

Opublikowano

@Annna2

 

wiersz rozgrywa się w szczelinie między gestem historycznym a prywatnym przechowanięm sensu.

 

Ludwik Mierosławski nie jest już figurą czynu lecz śladem niespełnienia

 

 

a walizka staje się archiwum zawieszonej wolnosci która trwa bard ziej jako możliwość niż fakt .

 

Opublikowano

@Migrena  ta walizka to wędrówki ludzi, i tak mi się zdaje, że zawsze się tęskni

za miejscem urodzenia( tego nie wiem, bo mieszkam w miejscu gdzie się urodziłam,

stąd są wszyscy moi bliscy. I tu umrę- na Warmii.

A Ludwik Mierosławski-  zapytałabym go o  tromtadrację, z własnej woli czy pod namową.

Nie wiem. Dziękuję

Opublikowano

@Annna2

 

 

może ta walizka nie jest od wyjazdu tylko od możliwości że można by było.

 


i dlatego cięzsza od wszystkich podróży .


a Warmia brzmi tu jak odpowiedz która nie potrzebuje ruchu !


a Mierosławski
jak pytanie które i tak zawsze wraca w przebraniu patosu .

 

 

co myślisz?

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Leszczym dzięki
    • @Laura Alszer rozpad wewnętrzny i wewnętrzny, upadek ciekawy opis nałogu
    • @Leszczym   z humorem tutaj połączono te reperkusje i perkusję pierwsze to następstwa ponoć druga rytm tłucze pośród luster :)))
    • @Migrena  nie wiem ile można byłoby,  ale ta metafora cięższa od wszystkich podróży- podoba mi się- łał!  A Mierosławski patosem- staram się unikać. Ale w swoich błyskotliwych oratoriach używał patosu- tak i na pięknych przemówieniach- bach i nic z tego tak się kończyło. Psuj?   @Łukasz Wiesław Jasiński dziękuję
    • W Teatrze elokwentnym, Balkonem zwisa – Na wpół-krok parapet.   Na balkonie tak przestronnym Sławą się niechwała wzbija; Słychać Spektakl obustronnie – Tylko krzak go przed ryjcem zakrywa!   Na moim balkonie -     głuche wiatry lecą w obieg, Bo filary je zgłuszają.   Pada deszczyk,     Owszem, pada – Zatem można sobie lujnąć w nocy; Przecie oczu Ich gromada – Tutaj spojrzeć nie ma mocy.   Na balkonie jak w Jaskini - Kapać będą lekkie krople My ze wszystkich wnet zakpimy, Żadna kropla nas nie cmoknie GDY KRZAK WIELKI OBSZCZAMY!   Jakże smutno w góre patrzy Widząc szczyty tych pionierów; Na najwyższym balkonie zasiadłszy.   Wszędzie widać, ze stron wielu -     obraz nędzny i niemrawy; Wszyscy wzajem -     wnet pytamy:   Jak smutny musi     być balkon znad sławy…? @Kuba Maryszczak Słowa wstępu   Niech ten wiersz was nie zmyli - tak, jest o sikaniu z balkonu; lecz nie to jest przesłaniem tej wręcz chuligańskiej metafory. Więc choć wiersz wydawać się może trywialny, bądź nawet potoczny – Dokładnie w tej formie ma być jego przekaz. Każdy z nas bowiem żyje w jakimś przeświadczeniu o wygórowanych standardach społecznych. I o ile noszą w sobie bardzo słuszny cel cywilizacyjny –     Jak często skrywają to, kim na prawdę jesteśmy, by publika widziała tylko to - co chcemy im pokazać?
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...