Długi serca

[alex121]

Za miłość odpłacę za miłe wspomnienia,

Tylko niech wiecznie trwają marzenia.

Ciasto upiekę, pieniądze podłożę,

Już tylko ty chłodny nie znikaj stwożę .

No czemu twe śmiechy ciągle drożeją,

A słowne uczucia szybko marnieją?

Ja długi zaciągam u swego serca,

Z głodu mnie znów w duszy przekręca.

Bo ja tylko łaknę twojej miłości,

Proszę, uczyń mi więc trochę zadości

I zostań ze mną w tej zgniłej norze,

Aż śmierć w mogile nas razem zmoże.

[EsKalisia]

@alex121 Marzenia... Niech trwają w takim razie, ale z długami serca to ostrożnie;)

Pozdrawiam

[alex121]

@EsKalisia dziękuje

[Berenika97]

@alex121

 

Ciekawe jest w Twoim wierszu, że świadomie odchodzisz od romantycznej konwencji miłosnej. To obraz miłości nierównej, w której jedna strona nieustannie dokłada, a druga... drożeje.

Ta metafora ekonomiczna jest oryginalna -miłość przeliczana na ciasto, pieniądze, uczucia o zmiennej wartości. Jakbyś próbował nadać racjonalny język czemuś, co z definicji racjonalne nie jest.

Koniec jest logiczny - skoro nie możemy się zrównać za życia, może zrównamy się w śmierci.

Podpisuję się - niech marzenia trwają tak długo, jak my. :)