Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Ukojenie

viola arvensis
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
viola arvensis

viola arvensis

Opublikowano
  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
Opublikowano (edytowane)

Nie pielęgnuj w sobie gniewu,

nie adoruj swoich żalów.

To trucizna, którą sączysz,

bez namysłu, bez umiaru.

 

Nie gryź siebie a błogosław

każdą chwilę, która dana.

Wówczas smutki swe ukoisz,

nie zropieje żadna rana.

 

I ucałuj wszystkie miejsca,

które krwawią, bardzo bolą.

Skup się na tym co jest zdrowe,

resztę wypuść wolną wolą. 

 

Powiedz głośno i wyraźnie:

chce przyjmuję, niech tak będzie.

Nie szarp się ze złem, bo ono

zamuruje ciebie w błędzie.

 

Gdy jest ciężko, patrz się w niebo

śpiewaj psalmy i chwal Pana.

Bez pokoju twego serca

nie nastąpi dobra zmiana. 

 

 

*pomysł na tytuł mile widziany :)

 

 

Edytowane przez viola arvensis (wyświetl historię edycji)
15
Charismafilos

Charismafilos

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

@viola arvensis ale, żeby było też coś pozytywnego, bo jest również gniew Boży to przytoczę, jedną z moich ulubionych perykop z 1. Księgi Królewskiej (historia proroka Eliasza):

A on odpowiedział: «Żarliwością rozpaliłem się o chwałę Pana, Boga Zastępów, gdyż Izraelici opuścili Twoje przymierze, rozwalili Twoje ołtarze i Twoich proroków zabili mieczem. Tak że ja sam tylko zostałem, a oni godzą jeszcze i na moje życie» [1Krl,19,10]

Edytowane przez Charismafilos (wyświetl historię edycji)
1
Berenika97

Berenika97

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

@viola arvensis

 

Pokazujesz mechanizm, w którym pielęgnowany gniew i żal stają się więzieniem, które sami sobie budujemy i wskazujesz inną drogę.

Szczególna jest strofa o "ucałowaniu miejsc, które krwawią" - taka nieoczywista. Bo pojawia się tu propozycja przyjęcia i zaakceptowania bólu. To mądre i psychologicznie prawdziwe.

Końcowe wezwanie do pokoju serca jako warunku zmiany brzmi bardzo filozoficznie i głęboko. Brzmi jak mądra rada kogoś, kto sam przez to przeszedł.

 

To piękny wiersz z głębokim przesłaniem. Przypomina, że odpuszczenie gniewu to klucz do wewnętrznej wolności.

 

 

 

 


 

Edytowane przez Berenika97 (wyświetl historię edycji)
2
Migrena

Migrena

Opublikowano
Opublikowano

@viola arvensis

 

 

moja ulubiona poetka.

 

to piękny, cichy drogowskaz dla każdej obolałej duszy.

 

ujęła mnie w tych słowach niezwykła czułosć, z jaką traktujesz to co w nas trudne i krwawiące.

 

to nie jest tylko poezja, to rodzaj duchowego okładu, ktory przynosi natychmiastową ulgę .

 

 

fajna  przypominajka, że wolnosć zaczyna się od odpuszczenia, a dobra zmiana potrzebuje ciszy w sercu. 

 

 

piękna Poezja tu się zdarzyła.

 

 

2

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • karenka
      Na nowe jutro

      Przez karenka · Opublikowano

      Zagalopowani za tym, co ulotne, gubimy tożsamość.   Chłoniemy smaki świata bez opamiętania się, aż po zawrót głowy.   Czy da się tylko brać i łapać chwile szczęścia, gdy jeszcze los łaskawy…?   Może już czas zatrzymać się, zanim zróżowieje zmierzch, i zatęsknić za wolnością –   taką, która nie rani, nie zaciąga długów po wieczne czasy.   Jeśli miłość ma ostatnie słowo – pozwól, Boże, utkać z niej nowe jutro.
    • Benjamin Artur
      Na uczuciach się nie znam…

      Przez Benjamin Artur · Opublikowano

      Na uczuciach się nie znam. Polityka też nie kręci mnie.   Od kilku dni próbuję wysłać telegram,   że jest tu całkiem miło, że słońce świeci i plaża gorąca jest.   W nocy zaś rozbiera ją miłość.   W kolorach opalenizny cała mieni się.   Na uczuciach się nie znam. Polityka też nie kręci mnie.   Co wieczór otwieram półsłodkie wino.   I chyba za pijaka mają mnie.   Jestem gotowy na wszystko, byle tylko zanurzyć się.   W beztroskiej toni zapomnieć,   że jest tu całkiem miło, że słońce świeci i plaża gorąca jest.   W nocy zaś rozbiera ją miłość.   W kolorach opalenizny cała mieni się.   Może w końcu jutro go wyślę.   Przyjeżdżaj, kochanie. Jest tu całkiem miło. Słońce świeci. Plaża gorąca jest.   Z tęsknoty co wieczór otwieram wino.   Kąpiele nocne urządzam w nim.   Na uczuciach się nie znam. Polityka też nie kręci mnie…   Z tęsknoty otwieram wino…
    • karenka
      Widziała to łąka widział las

      Przez karenka · Opublikowano

      Piękny poetycko, pełen tęsknoty obraz tego, co było naprawdę ważne...są takie chwile, które zostają w sercu na zawsze...pozdrawiam słonecznie*)
    • karenka
      Rycerzyk

      Przez karenka · Opublikowano

      W tym tekście jest dużo prawdy i odwagi. Przyznać, że zbroja ma pęknięcia, że ręce czasem słabną - to nie słabość, ale dojrzałość...pozdrawiam serdecznie*)
    • Waldemar_Talar_Talar
      Widziała to łąka widział las

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      wszędzie ją całowałem w końcu zabrakło miejsc więc zacząłem całować jej cień  - zwariowałem   wszędzie ją dotykałem bywało że tu i tam niebiosom dziękowałem myśląc oszalałem   wszędzie z nią byłem od morza do tatr zawsze kochałem ach co to był za czas   wszędzie wszędzie to mało powiedziane zrozumie to tylko tamta łąka i las

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...