Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Damnatio memoriae

Rinimod Ikcyżuk
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Rinimod Ikcyżuk

Rinimod Ikcyżuk

Opublikowano
Opublikowano

Błagam, zapewnij mnie Panie,

Że gdy w końcu nadejdzie mój finał

Nie wstanie moja dusza wieczysta,

Lecz rozproszy się w nieistnieniu.

 

I błagam, by ma materia,

Której tryliony atomów noszę

Zniknęła, jakby wyjęta

Z okowów naszego Wszechświata.

 

Niech tam, gdzie będę leżeć

Zwiędnięty, przyjdzie pustka

Antymaterii, dziwnej materii,

Co wymaże mój każdy ślad.

 

Nawet jeśli w tej wyrwie

Pojawi się czarna dziura -

Niech chłonie i niech płonie

Wsze świadectwo mojego bytu.

 

Na koniec niech się zamknie

I jak samo nie istniało,

Niech zapadnie się w przestrzeni,

Jakby nigdy go nie było.

 

Bym miał pewność, że żelazo 

Tkwiące w hemie mojej krwi

Nie stało się częścią 

Złota głupców

 

Oraz magnez, który przedtem

Kurczył moje mięśnie 

Nie trafił do chlorofilu

Liści czujących Słońce.

 

Aby węgiel i tlen

Więzione w mym kodzie

Nie stały się 

Czyimś oddechem.

 

I by w bombie

Wszelkiego zniszczenia

Nie został zawarty

Mój 

Wodór.

2

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Annna2
      Dlaczego III

      Przez Annna2 · Opublikowano

      @Leszczym dzięki
    • Annna2
      Fauna bez flory

      Przez Annna2 · Opublikowano

      @Laura Alszer rozpad wewnętrzny i wewnętrzny, upadek ciekawy opis nałogu
    • Jacek_Suchowicz
      Reperkusje

      Przez Jacek_Suchowicz · Opublikowano

      @Leszczym   z humorem tutaj połączono te reperkusje i perkusję pierwsze to następstwa ponoć druga rytm tłucze pośród luster :)))
    • Annna2
      Dlaczego II

      Przez Annna2 · Opublikowano

      @Migrena  nie wiem ile można byłoby,  ale ta metafora cięższa od wszystkich podróży- podoba mi się- łał!  A Mierosławski patosem- staram się unikać. Ale w swoich błyskotliwych oratoriach używał patosu- tak i na pięknych przemówieniach- bach i nic z tego tak się kończyło. Psuj?   @Łukasz Wiesław Jasiński dziękuję
    • Kuba Maryszczak
      Z balkonu niechwały

      Przez Kuba Maryszczak · Opublikowano

      W Teatrze elokwentnym, Balkonem zwisa – Na wpół-krok parapet.   Na balkonie tak przestronnym Sławą się niechwała wzbija; Słychać Spektakl obustronnie – Tylko krzak go przed ryjcem zakrywa!   Na moim balkonie -     głuche wiatry lecą w obieg, Bo filary je zgłuszają.   Pada deszczyk,     Owszem, pada – Zatem można sobie lujnąć w nocy; Przecie oczu Ich gromada – Tutaj spojrzeć nie ma mocy.   Na balkonie jak w Jaskini - Kapać będą lekkie krople My ze wszystkich wnet zakpimy, Żadna kropla nas nie cmoknie GDY KRZAK WIELKI OBSZCZAMY!   Jakże smutno w góre patrzy Widząc szczyty tych pionierów; Na najwyższym balkonie zasiadłszy.   Wszędzie widać, ze stron wielu -     obraz nędzny i niemrawy; Wszyscy wzajem -     wnet pytamy:   Jak smutny musi     być balkon znad sławy…? @Kuba Maryszczak Słowa wstępu   Niech ten wiersz was nie zmyli - tak, jest o sikaniu z balkonu; lecz nie to jest przesłaniem tej wręcz chuligańskiej metafory. Więc choć wiersz wydawać się może trywialny, bądź nawet potoczny – Dokładnie w tej formie ma być jego przekaz. Każdy z nas bowiem żyje w jakimś przeświadczeniu o wygórowanych standardach społecznych. I o ile noszą w sobie bardzo słuszny cel cywilizacyjny –     Jak często skrywają to, kim na prawdę jesteśmy, by publika widziała tylko to - co chcemy im pokazać?

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...