Osobiście

[Leszczym]

 

Są takie osoby i jest ich sporo, które w ogóle i w szczególe wolą osobno. Tak, preferują osobno, zatem ochoczo wybierają coś na kształt liczby pojedynczej, sumiennie ograniczając cykle pewnych zdarzeń i limitując sekwencje niektórych wydarzeń oraz płynących z nich w ich mniemaniu mało ważnych wrażeń.

 

 

Warszawa – Stegny, 25.04.2026r.

 

 

[bazyl_prost]

masz jakiś zamysł ogólny?

@Leszczym

[Leszczym]

@bazyl_prost Lubię czasem podsumować, ale tutaj akurat nie bardzo mam taki zamysł. 

[Berenika97]

@Leszczym

 

To „coś na kształt liczby pojedynczej" jest świetne - zamiast powiedzieć „samotność" wprost, omijasz ją jakbyś  też wolał osobno. :) 

[Leszczym]

@Berenika97 Bereniko 97 ja prowadzę grę intelektualną. Wszystko zależy od chwili. I od tego którą nogą aktualnie wstanę z łóżka. Prowadzę szybkie, spontaniczne bardzo, często chwilowe, czasem rozemocjonowane i rozchwiane gry pisarskie przeróżne. Ja nie bardzo bym chciał uchodzić za gościa z którym wszystko wiadomo i na tacy. Prowadzę tutaj grę zaskocz mnie w 10 sekund. No, w każdym razie staram się tak robić. Znajdę dzisiaj 10 sekund zaskoczenia w moim przekonaniu jestem górą, nie znajdę przegrałem. Chodzi tylko o nowy myk, choć wracam z przyjemnością do poprzednich.  

[Berenika97]

@Leszczym

 

Piszesz o spontaniczności, a jednak masz precyzyjnie określony system wygranych i przegranych. Ciekawe połączenie chaosu z matematyką. Czy w tej Twojej grze dopuszczasz remisy, czy zawsze ktoś musi być górą?

[Leszczym]

@Berenika97 Przegranych jest ogólnie więcej :)) Ale to tylko teoria, bywają remisy, remisy lubię nawet. Może i to chaotyczna nieco matematyka wyższa, albo niższa, no różnie można spojrzeć, ale jak dzisiaj coś mi się w którejś z gier pisarskich uda to czuję się spełniony. Ale to tylko teoria. Widzę natomiast i to również po uczestnikach tego forum, że prowadzą podobną grę i widzę jak dużo w tym pokładania nadziei we własnym. To sprawa kluczowa. To jakby nieco inne oblicze wiary jakby. Wierzysz w to co robisz wychodzi, wątpisz rozłazi ci się tylko. Znam podobne historie i to dużych artystów. To dziwne bardzo i wiesz egocentryczne bardzo, ale podobasz się sobie to i podobasz się ogółowi w pewien sposób. 

[Berenika97]

@Leszczym

 

To ciekawe, że nazywasz to egocentrycznym - jakby wiara w siebie była czymś wstydliwym. A jednak bez niej nic się nie skleja. Może to nie egocentryzm, tylko jakiś rodzaj wewnętrznej spójności - wiesz kim jesteś. :) 

[Leszczym]

@Berenika97 Oj nie wiem, to akurat sprawdzone info :)) Mi w wewnętrznej spójności nieco pomaga wracanie do własnej twórczości. Czytam swoje rzeczy, słucham piosenek, chodzę na własną ścianę, zatapiam się w tym. Tak już mam i na tej bazie na ogół wychodzę na nową myśl. Jestem nawet już niezły w odbiór sztuki, ale to autorem jestem bardziej zapalczywym. Ogólnie też różne drogi prowadzą do Rzymu, o ile oczywiście do Rzymu :))

[Alicja_Wysocka]

@Leszczym Póki co wolność nie została nam odebrana, Michale :)

[bazyl_prost]

@Leszczym Chyba chcesz zredukować jakąś tendencję ale mało kto rozumie że ta tendencja jest bez sensu...

[Leszczym]

@Alicja_Wysocka No nie wiem Alicjo, nie wiem... :)

@bazyl_prost A wiesz różnie to u mnie. Dzisiaj chcę, a jutro dajcie mi wszyscy spokój :) Jestem jakby to ująć nieco nieobliczalny. Ktoś mi to kiedyś wyciągnął i akurat w tym zakresie miał rację. Zresztą nawet dwie osoby mi to powiedziały i myślę, że miały rację. A może tylko za takiego chciałbym uchodzić? Nie wiem. Sądzę generalnie, że takie osoby rzadko się uwalnia in generali :))) 

[Berenika97]

@Leszczym

 

Zapalczywy autor to taki, który nie czeka na natchnienie, tylko sam je sobie wyrywa z przeszłości. Skoro wracasz do swoich rzeczy, by wyjść na nową myśl, to traktujesz siebie jako surowiec czy jako gotowy fundament?

Zastanawiam się też, co się dzieje, gdy Twoja nowa myśl kłóci się z tą starą, w której właśnie się zatapiasz. :)))  No cóż, lubię żartować. :) 

[Leszczym]

@Berenika97 Jako niedoszły teoretyk sztuki dochodzę do wniosku że najlepszy autor to taki, który zostaje autorem wbrew. Którego nawet realia nie chcą, zrodzony, a nie stworzony, postanowiony, a nie poprowadzony. Z siebie a nie kontraktu. Który w dodatku namiesza na tyle, że nie ma jak go wykreślić ze zbiorów, choć czasem chciałoby się to uczynić. Nie pytaj mnie Bereniko 97 czy tak potrafię, no wydać jakoś 4 książki nie mogę, więc chyba nie, ale taka droga mi akurat najbardziej imponuje.  Jeśli chodzi o spójność czy nie spójność, ona nie jest moim największym zamiarem :))