Dedal i Ikar

[Dolcio]

Droga miłości co uskrzydlasz,

Dlaczego niczym Dedal i Ikar bywasz?

Ty niczym słońce nadajesz blasku,

Ale przez Ciebie dochodzi do tego potrzasku.

To Ty nadajesz barw temu co szare

I wskazujesz sens życia wytrwale,

Lecz gdy się z drugą osobą nie powiedzie,

Uderzasz mocno, niczym Ikar o ziemię.

Wszystko traci sens i pióra się nie kleją,

Bo wosku brak przez te kłucie w sercu.

Wosk ten stopiony nie przez słońce,

A przez uczucia co ranią nas ciągle.

Gdy jednego dnia jesteś jak ojciec z synem,

Latasz frywolnie i cieszysz się życiem,

Drugiego, nie masz siły na nic,

Bo po co taki byt, gdy znów wszystko masz za pic?

I znów Cię kłuje, i znów Cię boli,

A bez miłości mógłbyś latać do woli.

Po tym wszystkim zadaj sobie pytanie, 

Czym nasz żywot, gdy uczuć nie ma w nim wcale?