Już prawie widać

[APM]

Już prawie widać

 

Zieleń w niebieskości,
wiatru drganiem,
ciszą.
Wysoko,
w kołysce z patyczków,
rodzi się życie.
Schowane przed okiem,
ale nie przed sercem.
Tańczę na klawiaturze,
w puchu i w dziobie
radośnie się chowam.

[Aleksander Hoorn]

@APM Moim zdaniem ten utwór niepotrzebnie uderza w emocjonalny dzwonek. Czysta obserwacja natury sama w sobie dostarcza wysokogatunkowego paliwa, nie trzeba już podsycać wrażeń odbiorcy. Wiatr, cisza to słowa - pułapki; lepiej omijać z daleka, a zwłaszcza nie zestawiać ich razem, aby do wiersza nie zakradła się banalność. Nadużywane generalnie, przestają być poetycko nośne.

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To jest mocna kanwa. Resztą poddaj surowemu audytowi.

 

AH

[APM]

@Aleksander Hoorn dzięki, a tak:

 

Zieleń w niebieskości

 

Wysoko

W kołysce z patyczków

Rodzi się życie

Taniec na klawiaturze

Puchem drży

 

czy coś innego miałeś na myśli?

[Aleksander Hoorn]

@APM

Właśnie to. Dobrze kombinujesz.

[APM]

@Aleksander Hoorn kombinować dalej?

@Aleksander Hoorn np. tak 

 

Wysoko

W kołysce z patyczków

Rodzi się życie

Jem jako na twardo

Już nie

 

[Aleksander Hoorn]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak to jest, kiedy zamiast zjeść solidne śniadanie, siada się z samego rana do pisania poezji :)

Lepsze jest wrogiem dobrego. 

 

[APM]

@Aleksander Hoorn akurat nie jadłam jajka, chociaz bardzo lubię, ale ok. Czyli nie jest lepiej?

[Aleksander Hoorn]

@APM Nie.

[APM]

@Aleksander Hoorn Ok, to może tak:

Zamiatam

 

Na parapecie
albo wysoko,
w kołysce z patyczków,
rodzi się życie.

 

Muchy krążą w kagańcach.
Nie napiszę o tym –
po co brudzić wiosnę.