nocna rozmowa

[Poet Ka]

nocna rozmowa

 

towarzyszu mej dawnej gry

w zimnej ciszy wiosło i łódź

podawałeś dopokąd świt

 

tak rezolutny i karminowy

że szafa to szafa a stół 

to stół, a krzesło to krzesło 

 

tak rezolutny i karminowy 

w tej budowli - dopokąd trwa

filozof czystego bytu

 

zdziwienie i konstatacja 

z przypadku przez przypadek 

nie szukaj w niej odmiany

 

[andrew]

@Poet Ka

...

karmin się w lustrze

wciąż usmiecha

miła to była strzecha

 

ciemność

nieśmiałość porywała

radości wiele dawała 

...

Pozdrawiam serdecznie

Miłego dnia 

Edytowane 10 godzin temu przez andrew (wyświetl historię edycji)

[wiedźma]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Poet KaDla mnie to wiersz o stracie " towarzysza" , nie wiem czy słusznie wnioskuję, że kogoś poznanego przypadkiem. Kogoś, kto był bystry i potrafił nazywać " rzeczy po imieniu". Potrafił dzielić się tą mądrością i był zawsze podporą w życiu - to " filozof czystego bytu".

Ostatnie strofy wydają mi się akceptacja tego, że " towarzysza "już nie ma.

To piękny wiersz. 

Pozdrawiam. 

[Poet Ka]

@wiedźma to faktycznie hołd dla kogoś wyjątkowego...ale uspokajam...że ta osoba ciągle jest :) - dziękuję za pełną emocji i głęboka opinię. Utwór miał być wieloznaczny - to co napisałaś jest niezwykle trafne i subtelne!

 

@andrew @wiedźma - dziękuję!

@wiedźma po chwili zastanowienia - przyznaję, że właściwie odszedł w pewien sposób...

[Alicja_Wysocka]

@Poet Ka Podoba mi się to przejście od nocnej rozmowy do poranka, w którym wszystko znów staje się „tylko sobą”  ale zostaje lekki niepokój. Noc daje tu głębię, dzień odbiera złudzenia. Bardzo ciche, ale trafia.

[Poet Ka]

@Alicja_Wysocka dziękuję!

[[email protected]]

@Poet Ka Anaforycznie zabrzmiało,
                     jakbym gdzieś zagubił całość.

Miłego dnia.

[Poet Ka]

@[email protected]  - tak?  intrygujące...

dziękuję!

@Berenika97 dziękuję!

[Berenika97]

@Poet Ka

 

Zaintrygował mnie ten "filozof czystego bytu", który budzi się wraz z karminowym świtem. Wygląda na to, że nocna gra w metafory kończy się tam, gdzie szafa bezdyskusyjnie staje się szafą. Może to zapis wychodzenia z mroku w (nadmiernie) rezolutny konkret. 

 

Czytam jednego filozofa bytu. :) 

[Poet Ka]

@Adam Zębala dzięki:)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Berenika97 dziękuję serdecznie

@Migrena dziękuję...

Edytowane 6 godzin temu przez Poet Ka
Kwiatek (wyświetl historię edycji)

[Poet Ka]

@viola arvensis dziękuję

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Migrena]

@Poet Ka

 

towarzyszko od nocnych konstrukcji świata !!!

czytam ten wiersz jak rozmowę prowadzoną nie tyle w ciszy   co w szczelinie między tym co pewne a tym co się tylko tak ustawia na chwilę żeby wyglądać jak pewne.

 

 

Twoje "szafa to szafa” nie jest dla mnie oczywistoscią tylko aktem odwagi tak jakby ktoś jeszcze próbował nazwać rzeczy zanim one znowu odpłyną w przypadek

i ten karminowy rezolutny ton ma w sobie coś z uśmiechu filozofa który wie że budowla stoi dopokąd ktos w nią wierzy a jednocześnie z rozbrajającą lekkością dalej ją stawia.

to jest bardzo dojrzałe pisanie .

takie które nie potrzebuje efektow bo samo myślenie jest tu zdarzeniem.

dziękuję Ci za tę rozmowę z bytem który udaje stabilnosć i za przypomnienie że nawet najprostsze zdanie jest decyzją a nie faktem

 

i trochę się uśmiecham bo mam wrazenie   że ten filozof czystego bytu siedzi tu z nami przy stole i już wie że krzesło też kiedyś zmieni zdanie

 

:))))

 

wszystkiego dobrego:)

 

 

 

 

Edytowane 4 godziny temu przez Migrena (wyświetl historię edycji)

[Poet Ka]

@Migrena jeszcze raz bardzo dziękuję!

[Migrena]

@Poet Ka

 

cała przyjemność po mojej stronie:)