W zasadzie wszystko dobrze

[A.Between]

Miasto: akord z jednego klawisza 
spaliny z różą wchodzą w spór,
szybkie głody, szybka cisza,
i lustro, co przyjmuje ból.

 

Ile kosztuje „na zawsze”,
gdy „czasem” kruszy każdy most?
Pytania proste — jak ostrze,
od których milknie nawet głos.

 

Konfucjusz śni o porcie cichym 
okręt nie zna swoich map,
dryfuję w pół między oddechem
a pamięcią, która szarpie świat

 

Rozdzielam dłonie — jakby fale
miały się rozsunąć wstecz,
lecz wraca zamęt, coraz dalej,
i mówi: „to już będzie rzecz”.

 

[aniat.]

@A.Between Ma w sobie sporo niepokoju i takiego wewnętrznego szukania. Brzmi jak zapis myśli kogoś, kto jest, gdzieś pomiędzy — i próbuje to uchwycić.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pozdrawiam.