Mam nadzieję, że umrę

[Rinimod Ikcyżuk]

Zobaczyłem dzisiaj kota

W towarzystwie z kociętami

Leżącego na środku drogi

 

Ich wnętrzności były czarne

Padły na piekący asfalt

A ich koniec był ubogi

 

Przy zapachu jajecznicy

Odór smażonego truchła

Przywołuje czarną dziurę

 

Postać jej zagina światło

Jakby czernią emanuje

Kiedy wzrokiem ją świdruję

 

Białe oczy niewzruszone

Dwa to punkty w jej sylwetce

Pusto patrzą na kocięta

 

Kiedy dusze ich wysysa

Ścierwo gnije i rozkłada

Lecz czerń nie jest tym przejęta

 

I po chwili gdy już skończy

Każdy chce by sobie poszła

By zniknęła każdy prosi

 

Lecz ta ciemność nie zanika

Tylko wciąż dalej żeruje

I na innych się przenosi

 

A ja stałem tak ciągle otępiony

Gdy widziałem kolejne to demony

Przyczepione do każdej tak istoty

Miały ludzi, rośliny, nawet koty

 

Te od spodu kwiaty już wąchały

Czarne byty wszystko rozkładały

Gdy na głowie poczułem to ciążenie

Zrozumiałem że wszystkim jest cierpienie

 

Śmierć - panowie rozkładu

To oni nas hodują

Mija krótki żywot

Oni wciąż żerują

 

Mam nadzieję, że umrę

Choć nie jestem gotowy

Ot małe marzenie 

Dawno ściętej głowy

Nabitej na kark.

[Poet Ka]

@Rinimod Ikcyżuk hybryda Baudelaire'a z Jastrunem juniorem. Poruszające...

[Rinimod Ikcyżuk]

@Poet Ka

"Padlina" Baudelaire'a była tu bez wątpienia inspiracją.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Takie widoki zawsze popchną nas w stronę rozważań na temat życia i śmierci - tym utworem przedstawiam swoją perspektywę.

[Poet Ka]

@Rinimod Ikcyżuk - a Jastrun junior pisze, że "psujemy się" jeszcze za życia...

@Rinimod Ikcyżuk o przedostatnia strofa mi go przypomina /Jastruna/

[Migrena]

@Poet Ka

 

Jastrun junior to tylko popłuczyny po Mieczysławie.

 

 

[Poet Ka]

@Migrena inna kategoria- w prozie wspomnieniowej i powieści bardzo dobry, nawiązałam właśnie do prozy 

[Migrena]

@Poet Ka

 

jak to "bardzo dobry"?

 

to literacki tandeciarz.

 

gdyby nie nazwisko i układy ojca nikt by go nie drukował!

 

potrafisz wskazać coś nowatorskiego, odrywczego, głębokiego w jego pisarstwie?

 

a jeżeli  znasz powieści Jastruna  staruszka to na poziomie warsztatowym - Himalaje.

 

jedna z jego powieści jest moim zdaniem lepsza od całego cyklu Prousta.

 

Mieczysław to był pisarz a Tomasz......eee

[Migrena]

@Poet Ka

 

tylko dodam.

 

ta powieść Mieczysława Jastruna to "piękna choroba".

[Poet Ka]

@Migrena rzecz gustu, nie da się ich porównać, wsiąkłam w "Dom pisarzy w czasach zarazy", a to nawiązanie - "opiłki i okruszki". Tomasz to inna kategoria...

@Migrena widocznie, z Twojego punktu widzenia gustuję w tandecie. Bo nie wycofam się z tego, co napisałam. Cenię Tomasza Jastruna. Ale to rzecz gustu.

[Poet Ka]

@Migrena wiadomo, że to inny warsztat...

"Piękna choroba" i "Dom pisarzy..." to różne teksty. Różny jest ich sens, styl, przesłanie. Wartością biografii Tomasza nie jest jej nowatorstwo. Wynika ona między innymi z tego, że znał środowisko. I ocala je od zapomnienia. Bo w prawicowym kraju poezja powojennych twórców nie jest wysoko ceniona i niepolitycznie jest o niej pisać. Co do tekstu "opiłki i okruszki"- nie mogę się zgodzić, że jest mało nowatorski. Wracając do dwóch wspaniałych biografii- jedna to tekst poetycki, druga publicystyczny...

Edytowane 20 Kwietnia przez Poet Ka (wyświetl historię edycji)

[Migrena]

@Poet Ka

 

absolutnie nic mi do tego kto w czym gustuje:)

 

szanuje każdego kto coś wie i potrafi bronić swoich racji.

 

Ty dużo wiesz i masz prawo oceniać każdego jak tylko chcesz.

 

ja kilka lat temu dyskutowałem  na płaszczyźnie ogrodowo domowej z profesor polonistyki z UW.

 

na szali leżały dwa dzieła.

 

"w cieniu zakwitających dziewczyn" Prousta i "Piękna choroba' Jastruna.

 

ja stałem na stanowisku, że Jastrun napisał arcydzięło.

 

pani profesor zbijała moje argumenty i w dyskusji poległem.

 

ale po kilku miesiącach dostałem od niej maila w którym jasno stwierdziła, że ona uznaje te dzieła za równorzędne.

 

i tyle.

[Poet Ka]

@Migrena - Proustowi równy mistrzostwem jest Prus...chociaż zupełnie inny