Weekend to nie sen

[andrew]

widziałem motyla 

przysiadł na chwilę 

 

zajrzałem w myśli 

 

idziesz jak zawsze 

wolnym krokiem 

uśmiechając się w dal 

potem do siebie 

w oczach widać …

 

drzewa przestały 

się rozglądać 

ptaki śpiewać 

kwiaty 

wspinają się 

na palcach  

wszyscy chcą …

 

podziwiają jak ja

 

piękny dzień 

 

4.2026 andrew 

Sobota, już weekend 

 

[violetta]

@andrew piękne i prawdziwe:)

[APM]

@andrew ja też ucieszyłam się wczoraj z widoku motyla, pięknie napisałeś, oczekiwanie na rośc, która nadchodzi i jest tuż tuż

[Aleksander Hoorn]

W tym wierszu motyl działa jak wyzwalacz, może jak lustro dla piękna, które pojawia się w ostatniej linijce. Dynamika zdarzeń umieszczonych w przestrzeni lirycznej zmierza do prostej konkluzji podmiotu, który, aby odkryć oczywistą prawdę o świecie, musi najpierw przejść przez swoją własną wewnętrzną rzeczywistość. Tworzą ją dwa istotne elementy - myśl oraz pamięć. Ich intensywność zatrzymuje wrażenie zmysłowe w jego kulminacyjnym momencie, aby rzucić ostatnią wiązkę ostrego światła na finalne doznanie - zachwyt i spokój.

 

AH

[andrew]

@APM

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@violetta

[violetta]

@andrew dziękuję gorąco:)

[andrew]

@Aleksander Hoorn

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Jacek_Suchowicz]

@andrew

 

widziałem czarnego kocura

zalecał się do burej kotki

oboje poczuli wiosnę

 

w parku dwoje młodych

idąc trzymają się za ręce

co chwila kradną całusa

 

wiosna już jest w nas

podziwiamy piękno świata

każdego poranka 

 

  Dzięki Tobie Panie

[andrew]

@Jacek_Suchowicz 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Berenika97]

@andrew

 

Rzadko natura w wierszu jest tak żywa - kwiaty wspinające się na palcach to obraz, który zapamiętam. Subtelna czułość zamknięta w krótkiej formie. Piękny wiersz!

[andrew]

@Berenika97

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Jacek_Suchowicz