Mój dom babci

[violetta]

 

 

Pamiętam bukiety białych, fioletowych, 
kipiących bzów na haftowanym obrusie.

W jedwabnym wdzianku zachwycam się 
mocnym zapachem tulonych płatków.
 

 

 

 

[andrew]

@violetta

Babcia Cię kocha,

opieką darzy.

Nic złego Tobie, 

się nie przydarzy.

 

Pozdrawiam serdecznie

Miłego dnia 

[violetta]

@andrew babć już dawno nie ma na świecie;) ale dzięki, kiedyś się mną zajmowała:)

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj - piękna ta twoja pamięć - niech zawsze będzie z tobą -

            czuły delikatny wierszyk - też jak kwitną bzy robię bukiet wazonowy -

            cudownie pachnie - 

                                                                             Pzdr.słonecznie.

[andrew]

@violetta

Żartujesz 

Teraz ma Cię w lepszej opiece 

 

Edytowane wczoraj o 10:08 przez andrew (wyświetl historię edycji)

[violetta]

@Waldemar_Talar_Talar dobre pomysły na stół :) pamiętam ogromne bukiety:)

[andrew]

@andrew Ma moc z nieba. 

[violetta]

@andrew myślę, że nie mam jej :) nie czuję:)

[beta_b]

Ja też bez wstawiam do wazonu, cały dom pachnie. To już niedługo!

Ładna miniaturka, Violu. bb

[APM]

@violetta u mojej babci kwitły peralrgonie na parapecie, schowane przed słońcem za białą firaneczką (zrobioną przez babcię).

[violetta]

@beta_b są już pąki, są miejsca, że wcześniej rozkwitają:) mi będzie szkoda ich tak zrywać, zawsze mi więdną po pierwszym dniu. Dlatego chodzę częściej je oglądać.

@APM jestem młodszym pokoleniem, dawniej jaśmin i bzy królowały. 

[APM]

@violetta Jaśmin też wspominam, był wielki krzak obok piwnicy, a teraz mam w ogrodzie i chucham na niego i dmcuham..., bez w dzbanku też pachniał, ale pelargonie były przez cały rok. Takie wielkie wyrosnięte. Staly tez na stoleczkach i na podłodze. Niektóre z nich leczyły. Fajnie ejst powspominać. Czuję tamte zapachy i atmosferę.

[Aleksander Hoorn]

"Bycie babcią" odnajduje w tym wierszu podwójną realizację. Wzajemnie patrzące na siebie dwuwersy pokazują sobie dwa równoważne portrety, nakreślone poprzez dobór określonych rekwizytów, mających stworzyć babcine reprezentacje.

Haftowany obrus prowadzi w świat widziany oczami dziecka, a w tym świecie kluczowymi wartościami są harmonia, piękno, bezpieczeństwo i i ciepło. Jedwabne wdzianko oraz sensualny zachwyt eksponują zaś pełną witalnej zmysłowości kobiecość. Motyw  bzu, w charakterze łącznika i kolportera uczuć, pełni funkcję dwojaką. W odniesieniu do przeszłości - otwiera odpowiednie przegródki w pamięci. W odpowiedzi do czasu teraźniejszego - otwiera odpowiednie przegródki w rzeczywistości.

Babciność przeżywana jest soczysta, uczestnicząca i pełna apetytu na życie. Babciność wspominana i oglądana z boku - zostaje zredukowana do przedmiotu (obrus). Chociaż podejrzewam, że gdybyśmy cofnęli się w czasie, pierwszy dwuwers również mógłby stać się "aktywny", przekroczyć swoją rolę "punktu podparcia". Tamta kobieta też miała swój moment, w którym czymś się "zachwycała". Zapach kwiecia wciąż przechowuje tę ciągłość.

 

AH

[violetta]

@APM dla mnie bez zawsze był zimny, stał po środku ciemnej izby:)

[Jacek_Suchowicz]

@violetta

 

pan bez z tysiącem oczek 

patrzy na ciebie z obrusa 

pomyśli nic nie powie

jedynie może posłuchać
:))

[Annie]

@violetta ładna miniaturka. Mi też szkoda je męczyć w wazonie.

[violetta]

@Jacek_Suchowicz a na ciebie kobieta z tysiącem oczek :)

@Annie wolę na krzaczku je męczyć:)

[LessLove]

@violetta Do piękna - trzeba pięknie. Ładny wierszyk :-)

[violetta]

@LessLove  chodzę na spacery wystrojona:)

[[email protected]]

@violetta Czyżbyś była moją siostrą,

                    gdzie te bzy powiedz rosną?

 

Pozdrawiam Violu, takie bzy rosły w moim rodzinnym domu.