Wyryte kozikiem serca miłości.

[Leszek Piotr Laskowski]

"Wyryte kozikiem serca miłości"

 

Życie to sploty zachwytu i gniewu,

wzloty, szczyty i klęski niewinności,

kozikiem wyryte na korze drzewa:

serce ze strzałą – uczuciem wierności.

 

Chłód dorosłości, kalkulacja twarda,

obrączki złotem i kierpcami spętani,

gdzie wylewa się z cierpienia ta czara,

która życzliwie – lecz obelgą nas rani.

 

Młodość w mądrość przeistocz, daj ducha,

pozwól odnaleźć istnienia okruchy,

bo kiedy w miłość uderza posucha,

tylko w pniu starym szukać otuchy.

 

Zbyt drogi luksus nie boli, gdy znika,

kiedy myślą przy korze przystaniesz,

by poczuć w sercu hart tego kozika

i znów młodzieńcze popełnić kochanie.

 

Wpiąć warkocz wiatru w latawca poświst,

wracać z tęsknotą do pnia, co nie gości,

usiąść na ławce – w dawny, osobliwy,

wyryty w drewnie akt czystej miłości.

 

Czasem pomoże, czasami dobije,

gdzie drzewo wraz z parkiem dawno zniknęło,

nikt serca tutaj już nie wyryje,

w przeciągu pustkowia to miejsce utknęło.

 

Lecz choć tu pusto i drzewo zginęło,

w duszy wciąż bije kozika ślad żywy –

serce wyryte miłością nie minie,

bo w nas na zawsze młodość odżywi.

 

Leszek Piotr Laskowski. 

 

 

[Alicja_Wysocka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jak to było, niech sobie przypomnę...

Tam było coś o starości, ale nie używam tego słowa słowa w stosunku do ludzi, bo jest brzydkie, więc zastąpię je innym.

 

Późny wiek wiek nie chroni przed miłością

ale miłość chroni przed późnym wiekiem.

 

 

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj - 

kozikiem wyryte na korze drzewa:

serce ze strzałą  - przypomniał min ten fragment wiersza o młodych latach -

też coś tam wydrapywałem nożykiem - np. serce - 

                                                                                                    Pzdr.