Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

nawracają w biały dzień
jak odruch nie wybór
rozpinają przestrzeń fantazji
między pragnieniem a światem

 

tam wszystko zgina się łatwo
posłuszne ciepłu wyobrażeń
do pierwszego ciężaru
który nie zna litości

 

więc czy to jeszcze ochrona
dla przeciążonego układu -
czy już ciche rozstrajanie rzeczywistości
które uczy nas upadać zbyt wysoko

Opublikowano

@Clavisa

 

Ten ostatni obraz  -„upadać zbyt wysoko" -  zastanawia.

Wiersz stawia pytanie, na które nie ma dobrej odpowiedzi - gdzie kończy się zdrowa ucieczka w wyobraźnię, a zaczyna oderwanie, które niszczy bardziej niż chroni. Intrygujący! 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...