Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Twarze w maskach

wiedźma
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Rafael Marius

Rafael Marius

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Ja nie mam z tym żadnego problemu.

Czuję się jak aktor na różnych scenach, grający różne role.

 

 

Takie rzeczy to w dzieciństwie i młodszych nastolatkach.

 


Ja też tęsknię, ale to tylko emocja, a czasu się nie cofnie.

2
wiedźma

wiedźma

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Rafael Marius

Ja zdjęłam maskę I zobaczyłam w przenośni " trupa ". Męczyło mnie noszenie jej. Ty masz swoją koncepcję i nie neguje jej, akceptuje. Ten krótki zapis myśli był tym co kiedyś czułam, a co czuje teraz. Wielu ludzi ma w sobie coś z dziecka, ja też i się się tego nie wstydzę.

Wiersz miał dać  odpowiedź na pytanie czy jesteśmy w stanie osiągnąć to samo bez maski. Każdy ma swoją odpowiedź, która nie jest zła, jest jego. 

I swoją odpowiedź na pytanie, kogo zobaczył .

Edytowane przez wiedźma (wyświetl historię edycji)
1
wiedźma

wiedźma

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Myślę, że wiersze są cząstką nas, to nasze myśli, spostrzerzenia , pytania, które nas nurtują. Są nasze. Wiersz jest często ulotną chwilą myśli, czasem nad naturą, przyrodą a czasem " idą " w innym kierunku .

Moje pisadła są właśnie ulotną chwilą myśli, tym co aktualnie mnie nurtuje .

Edytowane przez wiedźma (wyświetl historię edycji)
1
  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
wiedźma

wiedźma

Opublikowano
  • Autor
  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Charismafilos, @Poet Ka, @LessLove, @viola arvensis, @Berenika97, @hollow man, @Waldemar_Talar_Talar, @Łukasz Jurczyk, @Rafael Marius,

@Jacek_Suchowicz, @[email protected], @violetta

Dziękuję wszystkim za komentarze i polubienia. Pozdrawiam serdecznie.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

8

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Konrad Koper
      Smak życia

      Przez Konrad Koper · Opublikowano

      @jjzielezinski Zgrabny !! 5
    • Florian Konrad
      Cięci

      Przez Florian Konrad · Opublikowano

      przyznaję, że, jak to zabawnie nazwała mama, fukałem. przez całe lata, dzieciństwo z przyległościami, wycinałem z papieru żołnierzy, potwory, wszelaką mutantozę. nigdy nie byli przedstawiani en face, zawsze z profilu, niby postaci ze staroegipskich malowideł. ich ręce były spiczaste, oczy – skośne, pyski – podłużne, a dłonie domyślne, podobnie, jak zabijający ich laserami-blasterami, jedyny sprawiedliwy bohater, obrońca świata i wszystkich jego galaktyk, którego nie wycinałem, bo i po co. był on widoczny jedynie w wyobraźni. i biegało się z papierowymi monstrami w dłoniach, wygwizdując-wyświstując odgłosy wystrzałów, robiąc wdzziuw-wdziuuw. papier, z jakiego wycinałem szkarady, powinien być w miarę gruby, z gazet wychodziły niestabilne w moich oczach, za miękkie, by się nimi bawić, słabiaki-mutanciaki. w wakacje przefukiwałem (znów – określenie nadane przez mamę) nieaktualne już zeszyty, a nawet podręczniki szkolne (czemu mi pozwalano   – nie wiem). chlastało się nożyczkami mamine książeczki z rozwiązanymi krzyżówkami (trochę za cienki papier!), kalendarze (dobry papier!), było się stwórcą. mniejsza o to, że bestii. tak się zastanawiam (nostalgia znosząca poczytalność?), czyje imię nadano sowchozowi, gdzie obecnie tyrają moi wielkozębi ludkowie z papieru, w jakim wymiarze znajdują się pola, które orzą pługi ciągnięte przez krokodylokształtne indywidua. bo przecież oni wszyscy muszą gdzieś istnieć. nie może być inaczej.  
    • Konrad Koper
      Zasługą?

      Przez Konrad Koper · Opublikowano

      „Broń palna jest ciężka”
    • Berenika97
      Luiza i kot

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Wiechu J. K.   Bardzo dziękuję!  Dokładnie tak, zwierzęta często wyprowadzają ludzi na "prostą" po trudnych przeżyciach.  Serdecznie pozdrawiam. :) 
    • .KOBIETA.
      DYLEMATY  JĘTKI

      Przez .KOBIETA. · Opublikowano

      @LessLove   dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      O ! Dwa razy ? faktycznie… się nie starzejesz I grzeszysz…grzeszysz @LessLove ! 

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...