z niematerialnych słów

[Jacek_Suchowicz]

Alicji W.

 

Co do poezji się nie zgodzę;

nie każda musi aż pod strzechy.

Są dzieła eklektyczne – proszę,

te znajomości pragną rzeczy.

 

Sam się dość często na tym łapię,

gdy czytam sporo różnych wierszy.

Czy to grafoman na kanapie?

Czy geniusz i poeta pierwszy?

 

Eksperymenty, które trafiam

pozornie tylko słów zabawa,

bo podtekst może jest ad acta,

choć autor niżej podpowiada.

 

Ale podane tutaj dziełko

z tą podpowiedzią ma niewiele,

a ja mam innych myśli pełno

- bukiecik warstw już sam się ściele.

 

Zaś bożków, proszę nie mieszajmy.

jak dla mnie często czysty narcyzm

pokorę, którą mamy za nic,

proszę przywrócić - i wystarczy!

 

 

Edytowane 10 Kwietnia przez Jacek_Suchowicz (wyświetl historię edycji)

[Poet Ka]

@Jacek_Suchowicz tak,

niech poeta pisze, jak chce- pod warunkiem, że sam  będzie się zastanawiał czy to grafomania, czy geniusz...

Co ciekawe, zjawisko polaryzuje, ponieważ niedomiar eksperymentu też może doprowadzić do pytania o wartość klasycznej poezji.

Czy w jednym, czy w drugim przypadku, potrzebny jest właśnie dystans, mrugnięcie okiem do czytelnika i do samego siebie.

[Alicja_Wysocka]

@Jacek_Suchowicz
 

nie każda z pieśni pod strzechy trafi
nie każda cisza znajdzie swój słuch
lecz czasem słowo, choć nie dla wszystkich
w jednym zostaje — jak cichy ruch

 

bożków nie stawiam — one się rodzą
tam, gdzie ktoś wierzy choćby na pół
i zaraz gasną, gdy brak spojrzenia
bo z cudzych oczu biorą swój ból

 

pokora? — bywa także i we mnie
gdy słowo cięższe staje niż ja
lecz czasem trzeba lekko doważyć
by ktoś je w sobie zatrzymać chciał


Dziękuję Jacku :)

[Berenika97]

@Jacek_Suchowicz

 

Pokora - owszem, to fundament,

by nie budować wież z próżności.

Niech wiersz nie będzie jak testament,

lecz jak zaproszenie do gościnności.

[Jacek_Suchowicz]

@Berenika97

 

pokora - owszem jak fundamet

szacunku i miłości bliźnich

to przykazanie bardzo znane

lecz między ludźmi stale iskrzy

 

[andrew]

@Jacek_Suchowicz

Gdy szablonami

słowa płyną

myśli duszy ominą.

 

Pozdrawiam serdecznie

Miłego dnia 

 

[viola arvensis]

@Jacek_Suchowicz bardzo udane! 

Ostatni wers- mistrzostwo. 

Pzdr.

[Jacek_Suchowicz]

@viola arvensisdzięki

[Mitylene]

@Jacek_Suchowicz Twój wiersz jest dla mnie taką próbą zdefiniowania poezji. Jakie powinny być jej funkcje i jaka forma nurtuje wielu. Sama zastanawiam się często nad tym, czy to co ja piszę, można w ogóle zaliczyć do miana poezji i dochodzę do wniosku , że to raczej próby , niż wiersze właśnie...Twoje spojrzenie na pisanie na pewno jest ciekawe i skłania do refleksji. Cieszę się, że tu dzisiaj trafiłam, bo doszłam do wniosku, że mam nad czym pracować. Pozdrawiam serdecznie !

[Na liniach czasu]

Pokora to też praca nad warsztatem i przyjmowanie krytyki

Pokora to ani nie wywyższanie się ani nie poniżanie 

Tylko uznanie faktycznego stanu rzeczy ;d

Można pod pewnymi kwestiami ocenić wiersz obiektywnie

Natomiast zawsze odczucie poezji kończy się na subiektyności

I to jest też w poezji piękne, że każdy znajdzie coś dla siebie 

A interpretacja jednego wiersza może być różna i to właśnie to sprawia,

Że wiersz nabiera głębi i soczystości. Zaczyna żyć własnym życiem w oczach czytelników <3

Pozdrawiam cieplutko ;)