z materii słowa

[Alicja_Wysocka]

(z przymrużeniem oka do własnego motto)

 

wszak nie kto inny jak poeta
ma mnie rozumieć, wiedzieć o tym,
że jak do rymu coś nagadam,
to musi trochę być głupoty

zatem tytułem wyjaśnienia
jeszcze na koniec coś dopowiem -
gdy puentę lekko przerysujesz,
to dłużej sens zostaje w głowie

 

                 ***

 

 

z materii słowa

 

wszak nie kto inny jak poeta
ze słowa może stworzyć wszystko
i zostać bogiem małych liter,
i uwielbianym być artystą

 

lecz słowa mają różne kształty,
odmienną wagę - może nie wiesz -
potrafią zgniatać albo sprawiać,
że czujesz się jak w siódmym niebie

 

z przekonaniami różnie bywa,
bywa, że bóstwem zwykły bożek,
i rośnie tylko wśród poddanych,
bo sam - bez wiary - zniknąć może

Edytowane wczoraj o 10:25 przez Alicja_Wysocka (wyświetl historię edycji)

[andrew]

@Alicja_Wysocka

...

lecz 

kiedy poeta 

otworzy 

wrota nieba 

nic mu 

już więcej 

nie potrzeba 

...

Pozdrawiam serdecznie

Miłego dnia 

[Alicja_Wysocka]

@andrew Poecie może nie trzeba, ale czytelnikowi - tak.

Dzięki :) Wzajemności.

[Marek.zak1]

Z ta puentą w punkt, dobra tak działa, jak napisałaś. Co do głupot, to są raczej przewrotności, odloty, czy off topy, na temat lub nie, a jak zgrabnie napisane, to fajnie wychodzi. M

[Alicja_Wysocka]

@Marek.zak1 Dzięki za czytanie Marku i za komentarz, pozdrawiam :)

 @Proszalny, @Poet Ka, dziękuję :)

[Berenika97]

@Alicja_Wysocka

 

Niezwykle ciekawy jest Twój autorski wstęp. Pisząc o tym, że w poezji musi być „trochę głupoty”,masz całkowitą rację, bo owo „przerysowanie puenty”, pozwala prawdzie przebić się do czytelnika . Poezja to nie tylko zapis myśli, ale przede wszystkim sztuka wywierania wrażenia.

 

Bardzo podoba mi się określenie „bóg małych liter” - z jednej strony mówisz o potędze kreacji (tworzenie „wszystkiego” ze słów), z drugiej wskazujesz na intymność i niemal rzemieślniczą dłubaninę w tkance alfabetu.  Pięknie ukazujesz wachlarz emocji, jakim włada poeta.

Na końcu - przejmująca wizja poety jako „zwykłego bożka”, którego istnienie jest uzależnione od odbiorcy. To wskazanie na pokorę, która musi towarzyszyć każdemu, kto bierze do ręki pióro.

 

Piękny utwór i lekcja pokory wobec własnego talentu.

[Alicja_Wysocka]

@Berenika97 

Och Bereniko, jak ja lubię, kiedy tak rozkręcasz słowo - „Złotousta” bardzo by do Ciebie pasowało :)

A z tym „wierzeniem” w poetę — właśnie tak to czuję: można mu zaufać albo nie. Słowo nie musi być ani mądre, ani piękne — ale jeśli trafi, jeśli poruszy - wtedy zaczyna naprawdę istnieć.

I chyba dopiero w czytelniku dopełnia się to, co zostało zapisane.

Dziękuję Ci za tak uważne czytanie :)

 

 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

[Leszczym]

@Alicja_Wysocka "Poeta - Bóg w miniaturce" - Napierski Aforyzmy :))

[Robert Witold Gorzkowski]

@Alicja_Wysocka zgadzam się puenta może i wiersz uratować 

[Alicja_Wysocka]

@Leszczym

Myślę, że coś w tym jest. Kiedy tworzysz, stajesz się odpowiedzialny za swój mały świat - nadajesz mu kształt, sens, istnienie.

Może dlatego pojawia się to porównanie do „boga w miniaturze” — nie z pychy, tylko z samego aktu tworzenia.

Dziękuję za ten trop :)  Serdeczki.

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Powinna być jak gwóźdź, bo zazwyczaj puentę się pamięta.

 

Pozdrawiam serdecznie :)

[Alicja_Wysocka]

@Andrzej P. Zajączkowski - dziękuję :)

[Alicja_Wysocka]

@Mirek.K, dziękuję :)