Reminiscencja

[Deonix_]

całowałeś 

obfitą krągłość mego brzucha

pieściłeś blade ciało

urabiałeś rękoma

jak ciasto na chleb

 

zachwycała cię delikatność mojej skóry

w rozlanej bieli

nasze ciała i myśli przenikały się wzajemnie

 

podobno mnie kochałeś

a ja zarżnęłam uczucia w sobie

 

chyba nie umiem

nie tęsknić za tobą

Edytowane 4 Kwietnia przez Deonix_ (wyświetl historię edycji)

[violetta]

@Deonix_Miłość to nie pocałunki a oddanie na wieczność :)

[Deonix_]

@violetta

Tylko tę wieczność nieraz sobie trudno wyobrazić... 

Dziękuję, że jesteś, Violu :)

 

Deo

[Deonix_]

@Posem

 

Dziękuję. 

 

Deo

[Deonix_]

@KOBIETA

Dziękuję :)

 

Deo

[LessLove]

@Deonix_ Miłość (też) do powtórki. :-)

[Deonix_]

@LessLove

Może i tak... 

Dziękuję za obecność i upodobanie :)

 

Deo

[Deonix_]

@Leszek Piotr Laskowski

Dziękuję :) 

[Deonix_]

@Charismafilos

Dziękuję uprzejmie :))) 

 

D.O

[Berenika97]

@Deonix_

 

Świetny wiersz! 

Pierwsze dwie strofy są niezwykle zmysłowe i namacalne - metafora wyrabiania ciasta na chleb to piękny, fizjologiczny, a zarazem pełen czułości obraz akceptacji ciała. Tym mocniej uderza przedostatnia zwrotka i użycie brutalnego słowa "zarżnęłam".

To doskonale oddaje dysonans między bliskością ciał a destrukcją uczuć we własnej głowie. Brzmi jak tęsknota za czymś, co zniszczyło się na własne życzenie.

Przejmujący!  

[Deonix_]

@Berenika97

Tak, ależ Ty wnikliwie czytasz!

Właśnie takie uczucia mi towarzyszyły i to chciałam w wierszu zawrzeć. 

Dziękuję. 

 

Serdeczności 

 

Deo