Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

żeby Bóg mógł stworzyć 

świat i człowieka ktoś

musiał wpaść na to by

stworzyć Boga

 

ale to chyba niemożliwe 

przecież on pierwszy do

tablicy został  wezwany

tylko przez kogo pytam

 

a może to nie Boga robota

bo wszystko stworzył czas

który bardzo dawno temu

przed nim wybuchł

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj - Jezus tak - ale czy Bóg to niewiadoma - dzięki że czytałaś - 

                                                                                                            Pzdr.serdecznie.

Witam - ciekawe to co napisałeś - zagadkowe - 

                                                                                      Pzdr.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj - dzięki za czytanie - wiem że to trudny wiersz - 

                                                                                                 Pzdr.

Witam - dzięki za przeczytanie - ale mi się wydaję że musiał być początek - 

                                                                                                    Pzdr.

Opublikowano

@Waldemar_Talar_Talar @Wiechu J. K. chachachachacha cha...

Zagadka kreacjonistów amerykańskich: czy Adam miał pępek?

 

@Waldemar_Talar_Talar Wszechświat narodził się 14 miliardów lat temu, po Wielkim Wybuchu. 

@Waldemar_Talar_Talar @Wiechu J. K.

Na Wielkanoc 

Kiedy zając 

Niesie Dyngus 

Mokry psikus 

Maluj jajo 

Dalej żwawo 

Nie ociągaj się!

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Opublikowano

@Waldemar_Talar_Talar

Argument a priori- Bóg jest bytem doskonałym, koniecznym, odwiecznym.

A posteriori- musi istnieć pierwsza przyczyna, jeśli istnieje obiekt.

@Waldemar_Talar_Talar Bóg to bezkres i pierwsza przyczyna.

@Waldemar_Talar_Talar jeśli powstało pierwsze życie, to jak miałoby powstać, jeśli nie byłoby pierwszej przyczyny. Jeśli pierwsza przyczyna jest absurdem i wymysłem, to i powstanie życia również jest absurdem i wymysłem.

Opublikowano

@KOBIETA ja zamówiłam sobie torebkę u mojej ukochanej starszej pani:) uszyję mi wedle mojego życzenia:) ja nie lubię metali, żadnych okuć, będzie sama ze złotej skórki:) nie za duża, uwielbiam z owalnym dnem i taką zawsze szyję i musi mieć dwie rączki, jedną dłuższą i krótszą:) dwie kieszonki i muszą być miękka:) nie ma nigdzie na świecie takich torebek i szyję dlatego:) muszę mieć taką jaką mi się wymarzy, a ta moja pani jeździ po skóry do Włoch i przywozi przepiękne. 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • byli jak wszyscy  nie dostrzegali  że świat  jest dla nich  a nie odwrotnie    a ona i on  dla siebie    długo o tym myśleli    zbyt długo  przyglądali się życiu   teraz nie czekali już  na wschody zachody  chłonęli siebie  każdą chwilą   byli i ogniem i wodą  ziemią i powietrzem    byli cudem  którego szukali  ... 8.2026 andrew   
    • „Bajkowy świat”   Tak chciałoby się powrócić w beztroski dzieciństwa czas, o drabinie lat zapomnieć i znów zaczarować świat.   Uwierzyć w żabią królewnę w płaszczu z kaczeńców i ros, na głowę włożyć donicę, by rycerz odnalazł swój los.   Iść zgładzić smoka srogiego, dłoń swej wybranki odzyskać, nie lękać się żadnych zaklęć, różą w jej oczach rozbłysnąć.   Zbudować z krzeseł i koców piękny, podniebny żaglowiec, by kraść skarby z wysp piratów, gdzie nie dotarł żaden człowiek.   Nosić w kieszeni dwa świerszcze, z kotem pogadać na płocie i poczuć osiki dreszcze w słonecznym, sierpniowym złocie.   Gdy mama z progu zawoła na obiad pachnący latem, w złotym powozie powrócić, z wyglądu – groźnym piratem.   Wspiąć się na grzbiet wielkiej chmury, co płynie białym okrętem, spoglądać na ziemię z wysoka pomiędzy gwiazd firmamentem.   Patyk zamienić w różdżkę, co wszelki smutek odgania, i z dziecięcą, dziką odwagą zasiąść z mamą do śniadania.   Czas biegnie, świat się odmienia, w lustrach twarze coraz bledsze, lecz w sercu wciąż żyją baśnie i sny najmądrzejsze, najlepsze.   Bo kiedy gaśnie dzieciństwo, nie musi umierać marzenie – kto nosi je wiernie w sercu, ten je zamienia w spełnienie.   Leszek Piotr Laskowski
    • Żyję w ciągłym strachu, jak ten liść na wietrze, że mnie dziś opuścisz, że ktoś będzie lepszy.   Żyję przestraszona przy każdym konflikcie, że już sobie pójdziesz i co dobre zniknie.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Tyle we mnie strachu, tyle niepewności. Jak spokój odzyskać i życie uprościć?   Jak masz pójść, to pójdziesz. Wpływu na to nie mam: czy mnie w środku kochasz, czy to są złudzenia.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Ale potrzebuję, choć dziś drżę niepewnie: ufać więcej światu. wierzyć w samą siebie.   I to może po to los nas pokierował, żebym spróbowała stworzyć się od nowa.
    • @entracte Pozwolenie i rozkaz jednocześnie. Czasem warto pozwolić sobie na taki luksus ;) jak odłożenie obowiązków i otwarcie wyobraźni. Bardzo podoba mi się fraza " pomarnuj czas", który można w dosłowności zmarnować na marzenie, ciszę czy na przerwę spektaklu życia.
    • @Stukacz bardzo udana aranżacja i świetny tekst. Pozdrawiam z uśmiechem;)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...