Chłód i płomień

[tetu]

Tu nie ma pośpiechu, jest tylko trwanie,
wypełniona mrokiem przestrzeń
i świeca, która nie boi się nocy.

 

Jej drżący płomień to jedyny oddech;
w tej ciszy nie patrzę przed siebie,
bliżej mi do wnętrza.

 

Gładkiej, kruchej czaszki nie pochowam —
w dłoni zostanie jej chłód.

 

Na stole martwy splot rzemieni,
niepotrzebny ciężar dla ciała.
Księgi milczą, zastyga atrament,
płowieje wiedza o tym, co było.

 

Zostaje tylko światło —
oślepiający punkt na krawędzi nocy.

 

 

 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 
 

Edytowane 8 godzin temu przez tetu (wyświetl historię edycji)

[Poet Ka]

@tetu mroczne, ale ludzkie i prawdziwe...

[Proszalny]

Niewątpliwą zaletą wiersza "pisanego w nocy" jest to, że nie wspomina o pustce i gwiazdach widzianych w lustrze ;) Co prawda jest tutaj mrokiem wypełniona przestrzeń, ale świeca, która nie boi się nocy - w sposób  uroczy rozświetla tę przestrzeń.

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Tutaj zaczyna się noc. Fascynujący opis.

O bliskości wnętrza czytałem i pisałem wielokrotnie. Oddechy świec znam na pamięć. Natomiast zacytowany fragment jest niebanalny. Jest oślepiającym punktem na krawędzi wiersza pisanego w nocy.

Wybacz, że tak brutalnie, ale polubiłem Cię. Wiersz także mi się podoba. Ma bliski mi zapis, jest estetyczny, a spokojna narracja brzmi znajomo. Lubię jak ktoś do mnie tak mówi słowami wiersza.

Pozdrawiam serdecznie :)

[wierszyki]

Jest tutaj kobieta z odsłoniętymi ramionami, być może brzemienna, czaszka, świeca i noc inna niż te, które znamy, bardziej ciemna.

Dopowiadasz tu jakąś historię, a obraz dalej trwa.

Pzdr

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

Obraz kobiety kochanej, jakże inny niż Noeli Hiszpanki.

Edytowane 11 godzin temu przez wierszyki (wyświetl historię edycji)

[Berenika97]

@tetu

 

To bardzo nastrojowy wiersz - " drżący płomień jako jedyny oddech" robi ogromne wrażenie - jakby cały świat skurczył się do tego jednego punktu światła. Czuć tu ciężar ciszy i spokój kogoś, kto przestał szukać odpowiedzi na zewnątrz, a zaczął w sobie.

Zostaję z tym chłodem czaszki pod palcami i ciszą, która nie potrzebuje już słów. Świetne zakończenie

 

[iwonaroma]

świeca która nie boi się nocy... choć przecież czasem drży... 

(ale to wina wiatru ;))

 

spolt - literówka?

 

Serdeczności 

 

 

[tetu]

To moja pierwsza ekfraza, dlatego dziękuję Wszystkim za polubienia i słowa pod nią. 

Wasze komentarze są bezcenne. 

 

Iw, tak literówka. Dzięki za czujność.  Już poprawiam.