Mrucząc o piątej

[Proszalny]

 

Zmieniamy się w koty
gdy budzą ptasie głosy
mruczymy w pościeli

palimy papierosy

Między piątą a szóstą
zaspani w ogrodzie

tropimy ślady szczęścia

w fusach po kawie

 

Myśl cicha jak myszka
okręca się na ogonie
że będzie taki zawsze

świat bez napisu koniec

Bóg zbawca z saszetki

wiesza zasłony chmur

aby zazdrosne anioły 

nie pogubiły piór

 

Heraklit drapie piórem

Wiersze za uchem pchły

Stracony czas nie płynie

Z Efezu płyną łzy

Miau miau na zawsze
taki sam jest każdy cień
chodzenie po ogrodzie
pisanie i kochanie

 

Aż nagle zgrzyt i walka

rzucono nam wyzwanie
charakter pisma inny
z urzędu jest wezwanie

 

 

 

[Magdalena]

@Proszalny

 

Inaczej bym zakończyła np

 

Charakter pisma inny

Cień oparł się na ścianie

 

 

Pozdrawiam

[Proszalny]

@Magdalena 

 

Ładnie. Bardzo ładnie. Ale miało być brutalnie i konfrontacyjnie.

Kolorowych snów.

[Poet Ka]

@Proszalny zakończenie jest  zaskakujace, ale bardzo realistyczne. I na tym zasadza się koncept wiersza. Muzykę odsłuchałam chyba 20 razy, bardzo mi się podoba.

[Proszalny]

@Poet Ka Rzecz jasna. Rzeczywistość w konfrontacji z marzeniami o zatrzymaniu szczęśliwego czasu. Skoro się podoba, to proszę podaję więcej. Program robi tylko szorty, dlatego tak pocięło.

 

 

 

 

 

[Poet Ka]

@Proszalny dziękuję, wspaniale się słuchało. Jeszcze nie raz do tego wrócę.

[Magdalena]

@Proszalny Rozumiem, przyjełam.

Pozdrawiam, pięknego dnia