Ka_linie

[Nata_Kruk]

 

       

                 Ka_linie

 

 

Była - nawet całkiem niedawno,  
zwykle skora, żeby komuś. Czasem
niesie zachętę, aby ktoś także innym, 
bo potem zawisa się pomiędzy... 
w towarzystwie ciszy, kiedy wokół

zieleń na wyciągnięcie ramion...

 

linie - tu i ówdzie wyrastają krzewy,
solidne, rozrośnięte - są ozdobą 
ogrodu, aż chciałoby się zatrzymać, 
wtulić w liście, dotknąć, by poczuć 
aurę - tylko ten chłód... zniechęca.

 

Jeden bukszpan _za_nie_uważy, 
inny może będzie porównywać, 
policzy każdą gałązkę każdy listek, 
jakby od tego zależało - być albo 
nie być - i... to dławiące wrażenie, 
jakby niewidzialny echoszelest 
- ta znowu się pcha i wymądrza - 

 

 

 

 marzec, 2026

 

 

 

 

 

[andrew]

 

@Nata_Kruk

...

dziś przygląda 

się wczoraj  

nie jedno błądzilo 

leżało na ziemi 

 

wiele widziało 

 

czy warto 

wciąż na nowo 

układać 

tę mozaikę 

...

Pozdrawiam serdecznie 

Miłego dnia 

 

[Proszalny]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Czy to w temacie zachęty do zamieszczania komentarzy? Pięknie to ujęłaś. Drugą strofę czytam, jakby portal (blog) był ogrodem, w którym rosną nowe wiersze. Trzeciej nie skomentuję, bo jestem grzeczny.

Świetny wiersz. Z przesłaniem i urokiem.

[Poet Ka]

@Nata_Kruk balansujesz po mistrzowsku między tradycją a nowoczesnością. W spokojny, cichy organiczny świat, wniknął echoszelest, który oznaczać może niepokojącą ingerencję technologii.

[Łukasz Jurczyk]

@Nata_Kruk Sezon w ogrodzie rozpoczęty :)

 

 

Pozdrawiam

[LessLove]

@Nata_Kruk

Piękny naturalistyczny poemat o językach Natury, dla której także my jesteśmy partnerami, jeśli się wczujemy w Jej KA z pokorą, bez zarozumialstwa. Pozdrawiam