W niedopowiedzeniu

[Myszolak]

Przezwiska są miłe, ale

rzadko wypowiadasz moje imię.

Kończę się na zdrobnieniu.

 

Codzienne „kocham”,

ale nigdy między wierszami.

Palcami rysujesz serca w powietrzu.

Owijam brudne ściany 

kolorową tapetą.

Nigdy nie zauważyłaś,

jak w wielu miejscach odchodzi.

 

Uczucia kwitną w niedopowiedzeniu.
I nie da się odbić w rozbitej szybie, ale

 

Jak śmiesz kochać, nie widząc?

[Berenika97]

@Myszolak

 

Ten wiersz opisuje miłość, która jest obecna i jednocześnie głęboko nieobecna. Jest coś trudniejszego do nazwania - bycie widzianym tylko z powierzchni.

"Kończę się na zdrobnieniu" - to zdanie uderza jako pierwsze i zostaje najdłużej. Zdrobnienie zamiast imienia to czułość bez zobowiązania, bliskość bez prawdziwego zainteresowania tym, kim ktoś naprawdę jest.

A ta tapeta na brudnych ścianach - to świetny obraz. Tak właśnie wygląda związek utrzymywany pozorami - kolorowo z zewnątrz, a odchodzi w miejscach, których nikt nie chce zobaczyć.

Końcowe pytanie "Jak śmiesz kochać, nie widząc?" jest zmęczonym, bolesnym zdumieniem. Świetny tekst!

[Jacek_Suchowicz]

ciekawy obrazek miłości na pokaz

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

tu jak z tym dzbanem całym z kryształu

który obojgu nieraz z rąk wypadł

cóż posklejali pięknie pomału

wody nie trzyma - z miłości lipa

 

Pozdrawiam

[Marek.zak1]

Codzienne „kocham”,

ale nigdy między wierszami.

 

To jest kwintesencja tego przejmującego wiersza. Sophia Coppola zrobiła film "Miedzy słowami" i też było o tym. Pozdrawiam

[Papierowy Lis]

@Myszolak żartobliwie - skojarzyło mi się ze "źle skrojony, ale mocno zszyty". A poważnie - to cienka bariera między niezrozumieniem, a niekochaniem, czasami trudno dostrzec kto po której stronie stąpa. Gustuję i pozdrawiam

[marzipan]

@Myszolak

Choć pierwsza strofa jest najmocniejszym punktem i właściwie mogłaby stanowić samodzielny utwór - skupię się na drugiej zwrotce, bo jej odczyt wcale nie musi być taki oczywisty:

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Konkretniej wyszczególnię fragment "„kocham", ale nigdy między wierszami".

 

W domyśle "między wierszami" oznacza, że wyznanie miłości to tylko słowa - nie przejawiają się one w czynach, zachowaniu Adresatki względem Podmiotu.

 

Ale gdyby tak "między wierszami" odczytać dosłownie? Wtedy słowo "kocham" nie funkcjonuje na powierzchni życia codziennego, a jedynie umownie, w wierszach Adresata (przez niego napisanych lub cudzych - skierowanych do Podmiotu). 

 

Tytuł "W niedopowiedzeniu" sprawia, że ramy ich relacji wydają mi się płynne i nieokreślone, a między nimi jest wiele... no właśnie - niedopowiedzeń.

 

Czytając ten wiersz nie mogę oprzeć się wrażeniu, że w tym utworze przedstawiona została historia znajomości internetowej. Zamiast po imieniu, Adresatka zwraca się "zdrobnieniem" - może nickiem? "Palcami rysujesz serca w powietrzu" - wysyła do peela serduszkowe emotki. "nie da się odbić w rozbitej szybie" - widzą siebie poprzez (popękany?) wyświetlacz, nie twarzą w twarz. 

 

"Owijam brudne ściany 

kolorową tapetą.

Nigdy nie zauważyłaś,

jak w wielu miejscach odchodzi."

 

- Kolorowa tapeta to mogą być barwne historie, podtrzymywanie atmosfery wesołości i lekkości tej relacji, pod którą skrywają się rzeczy niekoniecznie atrakcyjne, a które nawzajem przed sobą ukrywają, choć są świadomi ich istnienia. Podmiot stwierdza, że to on owija ściany i rzuca oskarżenie względem kobiety, że ta nigdy nie zauważyła warstw pod spodem. Dziwi mnie zachowanie Podmiotu, bo... sam przyczynia się do zakrywania "brudnych ścian" - a ma pretensje do niej, że nie widzi - lub nie chce widzieć - co znajduje się pod "kolorową tapetą"... 

 

Czy kobieta naprawdę nie widzi, naprawdę nie chce...? A może zdrobnieniami i serduszkami okleja te ściany razem z Podmiotem, bo uważa, że skoro on to robi, to jest to pewnego rodzaju warunek konieczny do podtrzymania tej znajomości?

 

I tak sobie żyją "w niedopowiedzeniu"... :D

[Myszolak]

@Berenika97 Dziękuję :) Tak, bardzo dobrze odczytałaś emocje w tym wierszu. To pytanie, mimo że brzmi dosyć oskarżycielsko, chyba już nawet nie ma w nim złości, samo zmęczenie.

 

@Jacek_Suchowicz Dziękuję, twój też jest ciekawy, mimo starań, złe zakończenie :) Pozdrawiam

 

@Marek.zak1 Dziękuję za przywołanie tego filmu :) faktycznie pasuje. Pozdrawiam

@Papierowy Lis Dziękuję, 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Myślę że bardzo pasuje :) Pozdrawiam

Edytowane 15 godzin temu przez Myszolak (wyświetl historię edycji)

[Myszolak]

@marzipan Dziękuję za tak kreatywne odczytanie! :)

Ciekawe to z "między wierszami" rozumianymi dosłownie, ale czasem może w prostocie tkwi największa siła. 

I te niedopowiedzenia - tak! dosłownie chodziło mi o relacje w której dużo o sobie nie wiadomo. Nie myślałam akurat o samej niepewności co do "statusu" relacji, ale jest to dobra myśl.

I bardzo mi się podoba dalsza część twojego komentarza, w zamyśle mój wiersz nie miał być o relacji internetowej, ale tak spójnie złączyłeś ze sobą te obrazy, że poniekąd mnie przekonałeś, że jest :) Szczególnie ta rozbita szyba - bardzo kreatywnie rozwiązałeś :) 

Jedyny problem z twoim odczytaniem mam taki, ale to też sam zauważyłeś, że podmiot rzucając to pytanie na końcu, musi mieć bardzo ograniczoną perspektywę. Bo w relacji internetowej, nawet jeśli nie próbuje się niczego ukrywać to i tak nie da się do końca poznać drugiego człowieka. I to nie tylko ona go "nie widzi" ale on jej na najprawdopodobniej również.

No ale... może jest to również zarzut do samego siebie.

Pozdrawiam

 

[andrew]

@Myszolak

...

jesteś 

zachwycasz 

gdy wznosimy się 

ponad ...

 

a ja 

ja chciałbym 

abyś była blisko 

gdy porywa 

codzienność 

gdy nasze oczy 

są od siebie daleko 

 

bym był 

twoją ulubioną 

bluzką

...

Pozdrawiam serdecznie

Miłego dnia 

 

Edytowane 1 godzinę temu przez andrew (wyświetl historię edycji)

[Migrena]

@Myszolak

 

miłość tu mówi półgłosem
i właśnie dlatego tak boli

bo nie brak słów jest problemem
tylko brak zobaczenia.

zostaje zdrobnienie zamiast imienia.

i gest zamiast obecnosci
ładnie i cicho pęka ten wiersz.

 

bardzo.