Zapomniana herbata

[Myszolak]

Gdy byłaś przy mnie,
byłaś prawdziwa.

 

Ja byłem wazonem, który 
mieścił wszystkie twoje kwiaty.

 

Byłaś osobną istotą, 

tym się zdumiewałem,

gdy leżałaś obok. 

 

Ja byłem twoją poduszką,
spod której gryzło cię piórko.

 

Nie dowierzałem,

że jest przy mnie oddech,

który nie należy do mnie.

 

Ja byłem twoją stygnącą

herbatą, pozostawioną na stole.

[Charismafilos]

@Myszolak akurat jestem nałogowym herbatnikiem i z herbatą powiem Ci, że bywa różnie...

Czasem chce się takie wrzącej, że sama para ogrzewa i języka nawet się nie da zanurzyć, czasem dobrze ciepłej, ale przełykalnej, czasem letniej.... a czasem zimnej, tzw. z dnia wczorajszego ;)

Temat... rzeka herbaty haha

Fajne ujęcie i dobrze Ci idzie w męskiej narracji! :)

[Myszolak]

@Charismafilos Bardzo dziękuję :) Tak, zimna herbata też jest dobra, niektórzy w ogóle tylko taką preferują. 

[huzarc]

@Myszolak Relacja jako rodzaj siły ciężkości, gdzie deficyt je dąży do uzupełnienia siebie. Tak czytam ten wiersz.

[Myszolak]

@huzarc Bardzo trafnie to odczytałeś, ten "deficyt ja" :) Dziękuję

[Czarek Płatak]

smutne 

przypomina mi te chwile szoku kiedy poraz pierwszy docierało do mnie dobitnie, że to jednak dwie dusze,dwa ciała 

[vioara stelelor]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak, a najtrudniejsze jest zdać sobie sprawę, że się to odkryło za późno.

Że ta osoba obok, żyje, czuje, kocha, czegoś pragnie, o czymś myśli, że nie jest naszym dublerem.

 

 

[Myszolak]

@vioara stelelor Tak, łatwo zapomnieć o tym, że ta osoba obok ma tak samo bogaty wewnętrzny świat jak my sami, nie kończy się na tym, jak my ją widzimy. Dziękuję bardzo :) Pozdrawiam

[Alicja_Wysocka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jakie fajne. Czasem jest taka jedność w dwojgu, że aż dziw bierze.

 

[Berenika97]

@Myszolak

 

Jest w tym wierszu coś, co sprawia, że czyta się go powoli, jakby za szybko można było coś uronić. Te metafory - wazon, poduszka, stygnąca herbata są całą historią. Każda z nich mówi coś innego o tym, czym można być dla drugiego człowieka. I to napięcie między byciem blisko a byciem odrębnym - "oddech, który nie należy do mnie" - jest uchwycone tak precyzyjnie, tak prawdziwie. Naprawdę świetny tekst.

[Myszolak]

@Czarek Płatak Tak, to jest naprawdę szokujący moment, gdy uświadamiasz sobie, że wcale nie było żadnego magicznego złączenia dusz... Dziękuję za podzielenie się :)

 

@Alicja_Wysocka Dziękuję :) A czasem jest taka ściana, której niczym nie da się przebić...

 

@Berenika97 Tak, fajnie, że zauważyłaś w tym jakąś historię, chyba faktycznie nią jest. Bardzo dziękuję :)