Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Gość vioara stelelor
Opublikowano

@A.BetweenPiękne obrazowanie, przenosi w ten świat między jawą a snem, kiedy do głosu dochodzi podświadomość i wizualizuje ukryte  pragnienia.

A te pragnienia zostały w wierszu opisane w sposób, który czytelnikowi mebluje wyobraźnię - czuć podskórnie tę namiętność bez ujścia, taniec który staje się metaforą bliskości, południowe gorąco we krwi.

Intensywny emocjonalny wiersz, a samo określenie - wyspy nieprzespane - znakomite :)

Opublikowano

@A.Between

 

Jest w tym wierszu całe Południe - zmysłowe, gorące, nieuchronne. Gwadalkiwir, oliwki, wino, sól, rozgrzane powietrze - to klimat wewnętrzny, krajobraz kogoś, kto przeżył coś tak intensywnie, że wspomnienie nadal parzy.

To jest wiersz o utracie, która nie ogłosiła się utratą. A on już rozumie, że powrotu nie ma - i że te wyspy są teraz jego geografią wewnętrzną, czy chce, czy nie. Gitara, która w oddali jeszcze czasem drży - to piękne domknięcie. Nie wszystko ucicha.

Piękny wiersz.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...