Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

,, Nie czyń nam,Panie 

według naszych grzechów ,, Ps 79

 

grzech 

nie jest 

przekąską deserem 

 

gdyby ...

nie byłoby źle 

bywa daniem głównym 

 

to już jak powódź 

zerwane tamy 

nurt płynie 

niekontrolowanie 

trudno o ratunek 

 

patrzę na niebo 

Panie nigdy nie zawodzisz 

obudzić sumienie

 

nie czyń nam według ...

 

Jezu ufam Tobie 

 

3.2026 andrew 

Piątek, dzień wspomnienia 

męki i śmierci Jezusa 

Grzech czasami smakuje ,

jak poziomki.

Nie objadajmy się. 

Edytowane przez andrew (wyświetl historię edycji)
Gość vioara stelelor
Opublikowano

@andrew

Wiersz - napomnienie dla wierzących.

Ok.

Tylko tytuł jakoś nie pasuje do treści.

Raczej kieruje wyobraźnię czytelnika w zupełnie inne pola skojarzeniowe.

Oczekiwałby tematyki przyrodniczo-romantycznej, a tutaj w utworze otrzymuje refleksję religijno-etyczną.

Na siłę można to podpiąć pod ideę deseru, albo 'słodkich grzeszków' - ale przecież masz na myśli raczej grzeszenie ciężkiego kalibru.

 

Przemyśl to jeszcze.

Opublikowano

@vioara stelelor

Tytuł...

Świat wspaniały, smakuje...chodzi, aby nie objadać się...

Delektować ,

jak poziomkami,

wtedy trudniej o błądzenie.

Tak to widzę. 

Dziękuję za obecność i komentarz. 

Nie ma tego za dużo. 

Każdy jest cenny. Zwłaszcza taki.

Fajny wiersz , to nie ...super komentarz.

 

Pozdrawiam serdecznie

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Miłego dnia 

Gość vioara stelelor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Ale o tym akurat wiersz mało mówi.

Powinieneś może to bardziej wyeksponować.

 

Miłego dnia :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • nie wiem dlaczego, ale pasuje mi tu dowcip pijany malarz staje przed lustrem komentując je jak obraz nie wiem czyje to płótno, ale kogoś sławnego hymm, tak właśnie mają się sprawy codzienne, widzimy co chcemy widzieć lub to co jest czyli codzienność
    • @.KOBIETA. Och nie, nie tak, M. :-) To jest wiersz O TOBIE. Wywołujesz burze w głowach (hormonach) mężczyzn ze swojego otoczenia charakterem i nieprzeciętną, podobno, urodą (nie w moim typie). Jeśli się nie zmienisz, będziesz wielokrotnie porzucana i raniona. Tak odczytuj ten wiersz. Ja nie aspiruję do Ciebie :-) tylko się o Ciebie martwię, nie chcę, żebyś sobie zrobiła krzywdę. Obawiałbym się nawet Ciebie adoptować :-)
    • a gdy nadejdzie Śądu czas i stanę u stóp tronu pokłonię ja się Panu w pas  i rzeknę bez pardonu rozkoszy rajskich nie chcę znać  ni wiedzieć gdzie się kryją lecz tam mnie panie Boże wsadź gdzie piją gdzie piją gdzie piją kolapsy grawitacyjne pochłaniają jony jak ukwiały chlorek sodu galaktyka wiruje i pszczoły zbierają więcej miodu to wiosna radosna sprawia że piwo lepiej smakuje...   a kucharz w kuchni polowej grochówkę wojskową gotuje !
    • zazdroszczę, bo nie mam, snów o których można tak pisać, wiem, mogą być męczące kiedyś miewałem sny nazywają odbiciem duszy jeśli to prawda, to pokazuje czego nie pragnie, dwoistość człowieka jest męcząca, ciągle musi się zmagać sam ze sobą, a ma tyle innych problemów patrząc z perspektywy na takie utwory, zastanawiam się jak AI poradzi sobie z psychiką ludzką, gdzieś jest baza danych w której to wszystko się kisi Pozdrawiam
    • Moim zdaniem autor nie ujmuje tu obłędu jako coś szkodliwego (chyba że dla samego PLa) ale jako rezygnację powodującą rozkład dnia codziennego i przygaszenie spowodowane brakiem drugiej osoby, w sensie rozkładu jest to obłęd, w sensie pożycia tylko rezygnacja. Głębokie przeżywanie utraty, aż do małego stop, gdzie sam nie daje akceptacji takiemu porządkowi rzeczy. Autor pokazuje tu ludzki wymiar tragedii osamotnienia, równie dobrze mógłby zamiast łózka, użyć wyspy jak w Robinsonie Crusoe. Obie postacie mają wspólny charakter, człowiek bijący się samotnie z myślami ociera się o utratę zmysłów. Pozdrawiam.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...