Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

 

           W symbiozie

 

 

wachlarze natury a to już tyle lat 
odkąd byliście małymi światełkami 
w churne dni - czas zerwał się z cugli - 
dzisiaj samodzielnie witacie świty a gdy 
jesteśmy razem zachęcacie głupawką
do kradzieży koni  i w jednej chwili 
znika lęk przed galopem po lesie - odgłosy 
i słowa a moja uwaga w drzewach dzięcioł 
stukiem nawołuje wiosnę wystraszone 
korniki skrobią -  o shit  - ślimak ślimaczy się  
na karpinie obok niego skaczą żabki
poddasze leśnej altany tęskniło za ciepłem
pająki tkają nowe sztucery by ustrzelić 
choćby kilku muszek po mrozopauzie pora 
na porządny posiłek - w zagłębieniach  
schowały się przed słońcem zwały śniegu 
nieopodal ruda kitka... przypomina sobie
gdzież to jesienią schowała...

 

- spójrz na mamę czy ona nas słucha...
- słucham i... słucham też... przy okazji... 
 
Tyci i Dallas wymienili między sobą 
znaczące spojrzenia oraz... uśmiech

 

 

 marzec, 2026

 

 

Opublikowano

@Nata_Kruk

Wiersz o czasie, dorastaniu i rodzinnej bliskości, opowiedziany poprzez obraz wspólnego pobytu w naturze. Ma formę luźnej, niemal strumieniowej obserwacji świata, w której mieszają się obrazy przyrody, humor i czułość. Bardzo prawdziwy.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...