Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Muzyka nocy — ciemność i cisza. 

Pusty dom osy… Złość jest inna. 

Nóż znów tak ostry. Krawędź wyraźna.

Tęgi mróz wiosny… Skóra oślizgła.

Sam… i tylko sny. Mych marzeń wina. 

Śmiech bezwonny. Codzienna klisza.

Długie sekundy… dłuższa apatia.

Czy iść mam tędy i kogo pytać?

Chodzę pijany i bez krzty życia.

Opublikowano

Zamierzona dominacja formy nad treścią wypowiedzi.

Forma jest ważnym i samoistnym celem u ciebie - w tym wierszu.

 

1. Każda z 7 pierwszych linijek jest złożona z dwóch samodzielnych elementów. 

2.W lewej kolumnie wiersza "połówki wierszy" wchodzą ze sobą w rymy i rytmy.

3. Dwie ostatnie linijki tworzą puentę, osobną całość, refleksję podmiotu lirycznego.

Pzdr

 

Opublikowano

@michal_stefan Tak. Poeta pisze sobą i może się sobie przyjrzeć we własnych wierszach. 

To, co jest dla czytelnika interesujące, to... poeta, którego poznaje w Jego wierszach, Jego widzenie świata, które czytelnik konfrontuje z własnym. 

 

 

Opublikowano

@michal_stefan

 

"Nóż znów tak ostry"- to "znów" zabija. Depresja jako powtarzalność - pusty dom, apatia, śmiech bezwonny. "Chodzę pijany i bez krzty życia" - funkcjonowanie bez bycia. Forma niemal jak litania rozpaczy. Krótkie zdania urywane kropkami, jakby brak sił na dłuższe. Ciężki wiersz.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...