-
Ostatnio w Warsztacie
-
hollow man 1 129
natchnieni uzdrawiacze
wysycają powierzchnię
aż do rozlania płomienibiorą mnie za suche dłonie
prowadzą obmyć
w matowej rzecezłożony zgodnie z kierunkiem włókien
powoli oddaję bezdech
0
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 72 odpowiedzi
- 1 345 wyświetleń
-
- 72 odpowiedzi
- 1 520 wyświetleń
-
- 36 odpowiedzi
- 649 wyświetleń
-
- 36 odpowiedzi
- 474 wyświetleń
-
gdy księżyc jest w kształcie serca 1 2
Przez Alicja_Wysocka, w Wiersze gotowe - publikuj swoje utwory
- 35 odpowiedzi
- 795 wyświetleń
-
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez violetta · Opublikowano
@violetta @Rafael Marius odwołuję, są piękności i pszczółka;)Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
-
Przez hollow man · Opublikowano
natchnieni uzdrawiacze wysycają powierzchnię aż do rozlania płomieni biorą mnie za suche dłonie prowadzą obmyć w matowej rzece złożony zgodnie z kierunkiem włókien powoli oddaję bezdech -
-
Przez Łukasz Jurczyk · Opublikowano
47. Nad rzeką Pinaros (narrator: hypaspista) 1. W snach wraca rzeka. Po drugiej stronie czeka król Azji. 2. Aleksander rusza. Jak ogień po suchym lesie. 3. Za nim śmierć idzie grzecznie, jak sługa. 4. Cicha towarzyszka. Nie musi krzyczeć - wystarczy, że dotknie. 5. Falanga za królem. Ziemia jęczy, bo zna ten ciężar. 6. Tarcz tysiące — jedno serce, bez serca. 7. Nie myśl. Wtedy włócznia sama trafia. 8. Krew z rzeką miesza się. Nie ma znaczenia, która cieplejsza. 9. Padali pod nami. W błocie już nie było twarzy. 10. Wyciągnąłem hetajra*. Żył. Potem umarł. 11. Nie wiem, czyja ręka mnie ocaliła. Może moja. 12. Ktoś błagał w naszym języku. Przeklęte echo. 13. Dariusz ucieka. Nie wstyd, gdy wstyd ma koronę. 14. Walka milknie dopiero, gdy braknie sił krzyczeć. 15. Zmrok spływa z gór. Widma szukają swoich sandałów, a może duszy. 16. Niech wstanie dzień, żebym wiedział, że żyję. *Hetajrowie - ciężkozbrojna kawaleria macedońska. cdn. -
Przez leszek piotr laskowski · Opublikowano
"Stary człowiek, stary dom" Stary człowiek – jak dom stary: Na fasadzie dziury, szpary, Kanalizacja przecieka, Mocz nie trzyma się człowieka. Wycieki bez ostrzegania, Popierdy przy usiadaniach, Zawory już mniej trzymają, Lekko wszędzie przepuszczają. Toczy grzyb już fundamenty, Garbem stary krzyż wypchnięty, Bóle kończyn wykręcanych, W zgrzycie schodów wydeptanych. W oknach wiatr hula do woli, W stawach szarpie, rwie i boli, Dach durszlakiem już przecieka, Twarz zmarszczkami się powleka. Starzeje się dom z człowiekiem, Obaj są ruiną z wiekiem. Człowiek zemrze, dom zostaje, Remont młodość mu oddaje. Ludziom liftingi kuszące, Operacje za tysiące... Choć młodszymi wyglądają, Wszyscy równo umierają -Leszek Piotr Laskowski.
-
-
Najczęściej komentowane
-
.thumb.jpeg.b5ae7bcef73c3501c1166879fc389fb7.jpeg)
.thumb.jpg.2a4c1fb1be2384bf2f494e0e37245a0e.jpg)
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się