Nowy wspaniały ład

[Mel666]

Czy jakaś ręka
pochwyci moją
gdy ogień
spadnie z nieba

Czy jakiś głos
mnie znajdzie
gdy pozostaną tylko kamienie
pomiędzy światłem
i cieniem

Nie chcę
być sama
położyć się
śnić

Obudzić się
w nowym
wspaniałym świecie
oczyszczonym
ze wszystkiego

A wciąż
bez nikogo

Edytowane 3 Marca przez Mel666 (wyświetl historię edycji)

[LessLove]

@Mel666 Piękny utwór. Udany formalnie, jasny w przekazie i "po coś", bardzo ludzki. Chce się czytać takie wiersze. Pzdr

[Gość vioara stelelor]

@Mel666Najlepiej trzymać się z daleka od wszelkich pomysłów na nowy wspaniały świat.

Po prostu bądźmy dla siebie bardziej ludzcy, bo to jest najważniejsze :)

[Berenika97]

@Mel666

 

Ten wiersz dotyka najgłębszego ludzkiego lęku - nie przed apokalipsą samą w sobie, ale przed samotnością w jej obliczu i po niej. "Czy jakaś ręka pochwyci moją"- to pytanie pełne desperacji, bo nie chodzi o przetrwanie, tylko o to, czy będzie ktoś, kto przetrwa razem z nami. Samotność jest straszniejsza niż zagłada. Wiersz jest uniwersalny - mówi o tym, że człowiek jest istotą relacji, że przetrwanie bez drugiego człowieka to nie nadzieja, tylko przekleństwo. Przejmujące i bardzo, bardzo ludzkie.

[Myszolak]

@Mel666 Bardzo smutny wiersz. Nie da się żyć bez innych ludzi. Co będzie z tego nowego świata, szczęśliwego i beztroskiego, pozbawionego problemów, skoro dalej nie będzie w nim nikogo.

 

[Nata_Kruk]

To jedynie.. "wspaniały" świat... on taki jest, ale ludzie zachłanni niszczą go...

Wersyfikacja do korekty, jak dla mnie, ale treść... super.!