Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

 

zaprawdę powiadam wam 
ci którzy odeszli
znów płaczą na rękach matki

 

zanim zrozumiem
dziękuję 

 

za ciężki sen na jawie
zaplanowany przypadek

 

w dębowym cieniu 
zapętlam szum wiatru 
i czuję dotyk pełen miłości 

 

i subtelności 

 

taniec wodnych duchów 
we mgle

 

nieskończoności 

 

 

Opublikowano

@MIROSŁAW C.

 

To piękny wiersz – mistyczny, z wyraźnym poczuciem granicy między światami.

Szczególnie uderza ten paradoks w centrum- „zaplanowany przypadek" – jakby los był jednocześnie ślepy i celowy. I to „zanim zrozumiem dziękuję" – wdzięczność wyprzedzająca pojęcie, co jest gestem bardzo dojrzałym duchowo.

Dębowy cień jako miejsce zapętlenia, spirala zamiast linii – to świat, w którym czas się nie kończy, tylko nawraca.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...