Na fali wierszy o starości Mój Raj

[Robert Witold Gorzkowski]

 

 

 

Nie chcę się patrzeć przez okno
wspominać najlepsze lata
nie chcę obrazów już widzieć
na litość czekać od Świata.

Nie chcę też razem dryfować
trzymać płomiennie za ręce
nie chcę byś była jak mlecze
w wianku uwiędłym po lecie.

Przenieś poza świadomość
zlikwiduj niedołężności
tam gdzie nikt po nas nie płacze
gdzie smutek więcej nie gości.

Gotowy jestem już odejść
nawet otchłanie przemierzyć
lecz jak mam przekonać rozum
by w tą sielankę uwierzyć.

 

 

 

Edytowane 11 godzin temu przez Robert Witold Gorzkowski (wyświetl historię edycji)

[Jacek_Suchowicz]

dobrze 

może pierwszy wers:

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

tu wiary żadnej nie trzeba

rozum Ci wszystko wyjaśni

pomyśl: ludziom uchylił

Bóg nieba posłuchaj i 

                                  myśleć zacznij

 

Przecież nie jesteś od małpy

Darwin się w grobie przewraca

po swoich durnych teoriach

do dziś ma wielkiego kaca

 

...

Pozdrawiam

[Robert Witold Gorzkowski]

@Jacek_Suchowicz to właśnie ten analityczny rozum jest kotwicą. I tylko wiara dziecka pozwala pojmować olśnienia.

[Marek.zak1]

Zacznę od końca, rozum kieruje się danymi, faktami i trzyma nas tutaj, starając się, żeby życie, mimo wiekowych obsuwek, jednak cenić i nie robić głupstw, które popełnia 5 tysięcy ludzi w Polsce, przeważnie mężczyzn. Co do wieku, to nie gra roli, jak nic nie boli, a na bóle stawowe polecam, jako aktywny sportowiec, diclofenak i znowu jest pięknie, Nie przeniosę się poza świadomość z własnego wyboru, bo tam może być lepiej, ale też gorzej. Pozdrawiam.

[vioara stelelor]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Pewien amerykański wynalazca, Tom Haywood, w 1937 skonstruował i opatentował maszynę do kopania się (samodzielnie) w tylną część ciała.

Może, drogi Peelu, zanim dopadną Cię jeszcze kiedyś takie myśli, zaaplikuj sobie kurację wstrząsową przy jej pomocy. ;)

I trzymaj się wiatru w polu :)

Edytowane 9 godzin temu przez vioara stelelor (wyświetl historię edycji)

[Robert Witold Gorzkowski]

@vioara stelelor zawsze warto być gotowym, bo nie wiemy co nas czeka. Więc nie bójmy się żyć jak i umierać.

[Berenika97]

@Robert Witold Gorzkowski

 

To jeden z tych wierszy, które zostawiają ciszę po przeczytaniu. Jest bolesny. Ten wiersz to portret kogoś na krawędzi. "Gotowy jestem już odejść, nawet otchłanie przemierzyć" - ta deklaracja brzmi jak testament. Ale ostatni wers to pęknięcie w tej pewności - "jak mam przekonać rozum by w tą sielankę uwierzyć". I tutaj jest cały dramat. Bo "sielanka" to pewnie obietnica spokoju, nirwany, końca cierpienia - ale rozum wie, że to może być tylko iluzja. Że decyzja jest nieodwracalna. Widzę w tym tekście kogoś, kto jest zmęczony do granic wytrzymałości, ale którego rozum - ten ostatni, uparty strażnik - wciąż zadaje pytania. I właśnie to pytanie na końcu jest najważniejsze. Bo dopóki ktoś pyta, dopóty jeszcze szuka. Dopóki wątpi, dopóty nie podjął ostatecznej decyzji.

Przejmujący jest wiersz.

 

[iwonaroma]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

@vioara stelelor :) :D o to to, to jest dobre remedium :) Twórca powinien dostać Nobla :) ale towarzystwo noblowskie nie ma za bardzo poczucia humoru...

 

 

[Robert Witold Gorzkowski]

@Berenika97 Trafna diagnoza to tekst o moich sąsiadach ponad dziewięćdziesięcioletnich rolnikach zniedołężniałych i samotnych. Czasem uda mi się z nimi porozmawiać ich słowa są gorzkie. Natomiast przemyślenia nad wyraz trafne. Pan ukończył studia w Moskwie na kierunku Fizyki.

@Berenika97 Często widzę ją w oknie godzinami czekającą na nic...

@vioara stelelor dobrze jak na mnie przyjdzie pora kupię tą maszynę.

[vioara stelelor]

@Robert Witold Gorzkowski Mam nadzieję, że nie uraziłam Cię; chciałam tylko powiedzieć, że w mojej ocenie wycofywanie się z życia nie prowadzi do niczego dobrego. Nawet, gdy wszystko wydaje się stracone, przytłaczające - mamy, odnośnie swojej własnej drogi, ogromną władzę.

Zanim pogodzisz się ze śmiercią, najpierw pogódź się ze swoim życiem :)

[Robert Witold Gorzkowski]

@vioara stelelor nic się nie stało, przeczytałem twój teks sąsiadowi gorzko się uśmiał. Chociaż przez chwilę miał rozrywkę.

@Berenika97 tak jak przejmujące jest ich starzenie. Znam ich ponad 40 lat i bardzo lubią słuchać jak im czytam wiersze niekoniecznie tylko moje, bardzo lubią wiersze Bereniki, Annny2 i Migreny. Zaskoczył mnie ostatnio Roman po przeczytaniu ostatniego wiersza Bereniki powiedział że czuje go bardziej niż ja sobie wyobrażam. I że jest bardzo mądrą i zmysłową kobietą. Myślę że jednak warto pisać bo gdy nie ma się już ochoty oglądać telewizji to jest jedyna wartość o której można myśleć wpatrując się godzinami w sufit.

[Nata_Kruk]

Słucham muzyki i siedzę przed ekranem komputera, pod Twoim wierszem akurat to, musiałam najpierw odsłuchać...

"kocham" tę piosenkę.

 

... @Robert Witold Gorzkowski.. wiersz bardzo ładny, bardzo.. puenta..:)

Nawet słowa z piosenki pasują.

Pozdrawiam.

[Robert Witold Gorzkowski]

@Nata_Kruk Bardzo mi się podoba ta piosenka przegrałem sobie na telefon. No i włoski język! jestem już z Włochami związany 36 lat, moja siostra wyszła za Włocha i mam włoską siostrzenicę. 

[Berenika97]

@Robert Witold Gorzkowski

 

Bardzo mi miło. Wzruszyły mnie słowa pana Romana. Proszę - przekaż mu moje serdeczne pozdrowienia.  Ja również znam  pewnego człowieka, mieszka samotnie na przy mojej ulicy. Ma już ponad 80 lat, i jak kiedyś szliśmy razem w kieruku do naszych domów, on powiedział mi, że "już się wstydzi żyć".  Bardzo  mnie zabolały te słowa. Jako sąsiedzi staramy się mu pomóc, ale to człowiek z tych, co przepraszają, że jeszcze żyją.  

[Migrena]

@Robert Witold Gorzkowski

 

Robert.

 

Twój wiersz to nie jest lament nad starością, lecz manifest świadomosci, która nie godzi się na degradację istnienia do  wspomnienia.

 

sprzeciw wobec "okna” jest sprzeciwem wobec bycia jedynie widzem własnego zycia .

najmocniejsze jest jednak pęknięcie między przeczuciem transcendencji a oporem rozumu.

 

bo tu nie ma taniej pociechy -   jest uczciwa walka o sens bez iluzji.

to głos godnosci.

 

duchowej odwagi, która nie prosi o wspołczucie, lecz zachowuje integralność aż po granicę.

 

zostaje.

 

wiersz który powoduje drzenie rąk.

 

wiersz niezwykły !!!