Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

jestem nie jestem

viola arvensis
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
viola arvensis

viola arvensis

Opublikowano
  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
Opublikowano (edytowane)

jestem a jakby mnie wcale nie było
wszystko się dzieje a nic nie dotyka
mydlana bańka ułudą się wznoszę
kroplami złudzeń bezpowrotnie znikam

nie ma mnie tam już gdzie byłam przybita
gwóźdź doczesności rozpruwał mi duszę
dzisiaj niebytem jak cisza rozkwitam
na nic nie czekam niczego nie muszę

to co pętało już nie ma znaczenia
supły gordyjskie przez los zawiązane
rozbite wiarą która wszystko zmienia
wszystko przemija nie na zawsze dane

ja jestem prochem motylem i duchem
wszystkim i niczym nonsensem i siłą
kobieta kamień cała marnym puchem
jestem a jakby mnie wcale nie było

Edytowane przez viola arvensis (wyświetl historię edycji)
21
Gość vioara stelelor

Gość vioara stelelor

Opublikowano
Opublikowano

@viola arvensisChciałabym widzieć ten wiersz jako tekst o poszukiwaniu wewnętrznej siły.

Przejście w stan duchowej, emocjonalnej nieważkości raczej nie daje zbyt wiele nadziei.

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

To jest pięknie opisane, ale bardzo smutne.

Berenika97

Berenika97

Opublikowano
Opublikowano

@viola arvensis

 

Czytam i myślę -  oto ktoś przestał walczyć z nieistnieniem i odkrył, że jest w nim bliskość. "Niebytem jak cisza rozkwitam" - cisza nie jest brakiem dźwięku, jest obecnością spokoju. I to "już nie muszę" brzmi jak najgłębszy oddech po latach wstrzymywania oddechu.   Piękny wiersz! 

 

 

1
Migrena

Migrena

Opublikowano
Opublikowano

@viola arvensis

 

 

Wiolu.

poruszający wiersz.

czytam go jak zapis bardzo osobistego przejsćia , od bólu do dojrzałej zgody na przemijanie.

jest w nim kruchosć bańki mydlanej, ale i siła wiary, która potrafi rozwiązać najtrudniejsze supły.

najbardziej uderza mnie ta odwaga powiedzenia: "jestem prochem motylem i duchem ” czyli zgodzenia się na sprzecznosć, na bycie jednocześnie wszystkim i niczym.

to bardzo kobiece, bardzo ludzkie i bardzo prawdziwe.

nie ma tu patosu, jest za to subtelność i głęboka samoświadomość.

ten wiersz nie krzyczy .

on rozkwita jak cisza.

zostanie we mnie na długo po ostatnim wersie.

dziękuję Ci za tę delikatną, a jednocześnie mocną opowieść o byciu i niebyciu.


Ty POETKO !

uśmiechy przeplatane ......uśmiechami :)))

2
viola arvensis

viola arvensis

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

@Berenika97 cieszę się z Twojej obecności i serdecznie dziekuję za - jak zawsze- mądre i glebokie spojrzenie na utwor. To cenne.

Serdeczności

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

@Migrena bardzo dziekuję za Twoja refleksję, przychylność i cieszę się, że czujesz ten wiersz.

Za usmiechy oczywiscie rownież. Oby Ci ich nigdy nie brakowało.

Serdeczności

2
Robert Witold Gorzkowski

Robert Witold Gorzkowski

Opublikowano
Opublikowano

@viola arvensis Jeśli potrafisz tak pisać to nigdy nie przeminiesz. I choć wydaje ci się że jesteś tylko puchem marnym twój tekst cię obroni.

Jak w starej piosence kobiety są niezniszczalne:

tekst piosenki Sekutnica

 

Kobieta to jest takie homo

Z nią nigdy nic nie jest wiadomo.

Może na przykład bez przyczyny

Cię doprowadzić do ruiny,

Albo wymyśli taki kawał,

Że tylko nagły serca zawał.

Dlatego właśnie do kobiety

Są przypisane epitety:

Ref. To sekutnica, to hetera, to jędza, zmora, et cetera.

To grzęzawisko, dno i marazm i wszystkie kataklizmy na raz.

Raz pewien wieszcz popularny

Napisał o niej: "puchu marny",

A inni zaś antagoniści

Siedliskiem zła ją zwą aliści.

Więc gdy się czasem komuś zdarza

Prowadzić kobietę do ołtarza,

Ja prędko łapię go za rękę

I śpiewam jemu tę piosenkę:

Ref. (Że kobieta) to sekutnica, to hetera...

Pomimo wszystkich wad niestety

Żyć się nie da bez kobiety.

Bowiem na ziemskim padole

Spełnia niezwykle ważną rolę.

Lecz mimo wszystko to sekutnica, to hetera...

 

pozdrawiam z przymrużeniem oka.

 

2
Nata_Kruk

Nata_Kruk

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

.. to, że peelka niczego nie musi, to już bardzo dużo, ponieważ to oznaka pewnej wolności, a tylko wtedy, gdy się to ma.. można rozkwitnąć, tylko do wiosny poczekać, gdy więcej słońca.

 

... otóż to.. :)

1
  • 1 miesiąc temu...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • andrew
      Boże Ciało 2026

      Przez andrew · Opublikowano

      ,, Eucharystia jednoczy  przyjmujących ją ,, 1 Kor.10 , 16-17    jak ocean łączy kropel wiele  tak Eucharystia  wiąże ludzi w kościele    dar wolności  Bóg nie wymusza  zaprasza    lubimy kochamy  po swojemu    świat  zamiast się radować  walczy    a jest  jest ... cudem  cudem  wartym miłości szacunku   rysy skazy rany widać z daleka  wolna wola … problemem   komunia łączy  owoc  życie w zgodzie  z sobą z Bogiem   Jezu ufam Tobie    6.2026 andrew  Czwartek, święto Bożego Ciała  
    • Duch7millenium
      Chcę

      Przez Duch7millenium · Opublikowano

      @hania kluseczka Peelek taki, że jednej chciałby dać miłość, a resztę nienawidzić.
    • Poet Ka
      jaskółczy niepokój

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Alicja_Wysocka

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • brt
      Piątka i koniec wojen

      Przez brt · Opublikowano

      Wiesz dziś nie modliłem się do Boga.  Wiesz byłem w takim stanie, tak bardzo pod wpływem że zapomniałem modlitwę. Zgubiłem już drugi wers po Ojcze Nasz. Więc do Lucyfera pomodliłem się. Trochę mi go szkoda, trochę wierzę że jego wojna ze Stworcą, z wolą Boga może zostać zakończona, że wciąż pamięta Raj, Niebo, skrzydła które miał. Że i Bóg słyszy i widzi jako wszechobecny jego słowa czyny myśli i wierzę że jest w stanie mieć chęć wrócić w ciepło Bożych objęć, trafić znów do miejsc gdzie grzeje miłość ognia Stwórcy serc. Że jest w stanie gdzie opanowanie się by ludzkość robiła źle by nie karmił go grzech, by nie rósł z kolejną z łez co jak duszy krew po policzku płynie, leje się. Że ma w pamięci dobro, które uspokaja i że ma dość rozedrgania wibracjami wojny, że się uspokoi i będąc spokojnym powtórzy słowa których nauczył nas Syn a potem doda kilka swych gdzie wprowadzą zachwyt Boskie myśli i za uczuciami (Bóg wciąż kocha zbuntowanych) pójdą czyny i wróci pokój między nimi. I przykład weźmie człowiek.  Koniec wojen.  Miłość w sobie noszę.  Pamiętając grzech który rani niematerię wnętrz.   
    • Poet Ka
      In fuco incrociato

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Łukasz Wiesław Jasiński do loży nie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      esej przeczytam...

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...