stan miłości - inaczej

[Migrena]

 

 

 

nie było powtórzenia

materia nie zna cofania
zna tylko przejście w inną postać trwania

to samo światło
po przejściu przez ciało
nie wraca

rozszczepia się
na pamięć

miłość nie skończyła się
zmieniła wartość stałej

odtąd wszystko przyciąga inaczej
nawet cisza ma masę

nie pytam
czy byłoby tak samo

to pytanie zakłada
że byt można powielić

a przecież każde zdarzenie
zużywa część nieskończoności

ziemia po trzęsieniu
nie wraca do formy

jej kształt jest już negocjacją
z pęknięciem

miłość po miłości
nie jest brakiem

jest korektą ontologii

miejscem
w którym istnienie
traci symetrię

jeśli istnieje cykl
to tylko dlatego
że czas obraca się wokół własnej osi
jak zwierzę
które nie wie
że krąży po śladzie krwi

więc gdybyśmy zaczęli od nowa

nie bylibyśmy początkiem

bylibyśmy konsekwencją

bo każda bliskość
pozostawia w materii
mikroskopijne przesunięcie

i cały wszechświat
musi się do niego dostosować

a na końcu
zostaje tylko to
że nawet próżnia
po naszej miłości
nie jest już pusta

jej ciemność
waży o jedno wspomnienie więcej

 

 

 

 

 

Edytowane 1 godzinę temu przez Migrena (wyświetl historię edycji)