Nie tym razem

[Nata_Kruk]

 

 

     Nie tym razem

 

 

dzieci 
poza domem
pada a ty czekasz 
czas swojsko odlicza minuty
po schodach przyspieszone kroki
za chwilę umówione stukanie i... nagle telefon
czas ponownie wstrzymuje oddech zapada się w sobie 
po drugiej stronie głos i słowa... przejmujące 
bo o kimś kto zwyczajnie dostrajał akordy
z nimi przemknęły dekady
frustracje śmiech i łzy
jak wszędzie
i teraz

 

akurat teraz ta wiadomość
przecież muszę tam być

 

po prostu

 

 

 

 luty, 2026

 

 

@Berenika97... wiesz, że Twój ostatni wiersz.. "Randka.., popchnął mnie w poskładanie słów, jw.

Dziękuję za inspirację... :)

[Gość vioara stelelor]

@Nata_KrukBardzo ciekawa perspektywa - bo z jednej strony jedno czekanie, z drugiej - inne, chyba ważniejsze.

Los bywa przewrotny.

I nie zawsze wszystko wygląda tak, jak można ocenić na pierwszy rzut oka.

Wydaje mi się też, że mamy tendencję do uproszczeń i dopasowywania sytuacji do schematów w głowie, a to sprowadza nieporozumienia, konflikty i frustracje. Ciężko po prostu zaczekać na to, aż wszystko się samo rozwiąże, bo mózg domaga się natychmiastowego algorytmu, żeby działać.

 

Twój wiersz pokazuje rozdarcie między powinnościami, a wybór jest świadomy, choć trudny.

[Nata_Kruk]

@vioara stelelor... jak najbardziej, los bywa bardzo przewrotny.

Coś, co drapie pomiędzy, albo.. we wnętrzu danej osoby.. nigdy samo się nie rozwikła, ale dobrze przynajmniej zachować spokój, albo przespać to 'coś'. Są jednak sytuacje, na które trzeba zareagować natychmiast. niezależnie od tego, jak bardzo było dla tejże osoby ważne coś innego.

Dziękuję Ci za ciekawe odniesienie... :)

 

[Gosława]

A ja właśnie się dowiedziałam że moją śliczną siostrę kolejny facet zrobił w ch.. i tak sobie myślę że nie warto czekać i na nic liczyć 

Czasami trzeba po prostu odpuścić i pokazać środkowy palec 

Bez wyborów i kalkulacji 

Żyć dla siebie obok innych jednak w zgodzie z samym sobą 

Nie wiem czy to na temat ale tak mi się skojarzyło 

 

[Berenika97]

@Nata_Kruk

 

Niesamowicie uchwyciłaś moment przejścia od cichego oczekiwania do nagłego wstrząsu. Życie potrafi w jednej sekundzie zmienić wszystkie plany, co pięknie oddaje ten tekst o ulotności chwil. Metafora kogoś, kto "zwyczajnie dostrajał akordy" zostaje w pamięci na długo, świetnie podsumowując te wspólne dekady śmiechu i łez. To bardzo poruszający, prawdziwy wiersz, który zatrzymuje na dłuższą chwilę, a sam tytuł idealnie rezonuje z puentą - naprawdę czuć ten ciężar konieczności bycia w innym miejscu.   A wygląd graficzny tekstu - genialny!  Zdolniacha! 

 

Jest mi niezmiernie miło, że "moja randka" inspirowała. :)  Pozdrawiam. :) 
 

[Migrena]

@Berenika97

 

bo Ty jesteś naszą inspiratorką :)

 

albo, gdyby powiedzieć to poetyckim szeptem, naszym natchnieniem :)

 

 

@Nata_Kruk

 

akurat teraz - dekady wspomnień stają w szeregu, a Ty odpowiadasz obecnością.

 

 

extra Nata :)

 

 

[iwonaroma]

Bardzo fajna forma. I nie taka tylko forma dla formy ale rzeczywiście podkreślająca treść.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

[Jacek_Suchowicz]

@Nata_Kruk

pomysłowe 

 mnie też wiersze innych inspirują ale co innego napisać komentarz a napisać wiersz - trzeba ochłonąć

 

nasze spotkania los ma w swych rękach

wciąż pokazuje kruchość istnienia

nie wiemy kiedy coś nagle pęka

przed chwilą był a już go nie ma

...

Pozdrawiam

[Myszolak]

@Nata_Kruk Czyli może bohaterowie z wiersza Bereniki w którejś rzeczywistości nawet i dojdą do porozumienia :) Ciekawy pomysł, Pozdrawiam :)

[andrew]

@Nata_Kruk

...

myśli płoną 

 

zaglądają 

do

wczoraj

 

pamiętają 

dotyk dłoni 

...

Pozdrawiam serdecznie

Miłego dnia 

[Nata_Kruk]

@Gosława... na to co piszesz, nic nie poradzę, ale wierzę, że wspierasz siostrę... :)

 

@Migrena... @iwonaroma... dzięki Wam, za.. extra.. oraz.. upodobanie formy i w ogóle..:)

...aaa... tak, Migrena bywa, że jakiś wiersz rzeczywiście zadziała na nas, a potem leci...

 

@Myszolak... możliwe, że tak właśnie będzie... :) Miło, że ciekawy pomysł...

 

@andrew... oj tak, myśli potrafią.. do wczoraj i przed.. ;) i wiele pamiętają. 

 

Dziękuję bardzo za Wasze słowa... miło było Was gościć. Pozdrawiam całą grupkę.

 

@Andrzej P. Zajączkowski... @Simon Tracy... @Rafael Marius... @Charismafilos..

Dziękuję Wam za ślady czytania.

 

@sisy89... bardzo dziekuję.

Edytowane 24 Lutego przez Nata_Kruk (wyświetl historię edycji)

[Nata_Kruk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Berenika97... no widzisz, jak to jest... mnie tutaj już niejeden wiersz zainspirował, niekiedy

szło jak burza - rymowane, innym razem coś sie dłużej skrobało.

Co do komentarza, tak, chciałam zarysować.. moment tego przejścia.. czekanie na... aż nagle. 
Dojrzałaś wyraźnie ciężar konieczności bycia w innym miejscu - cieszę się... :) a forma...

gdy piszę, nie zawsze wiem, jaką 'figurkę' przyjmie wiersz, różne były, tu wyszło jw.

i bez interpunkcji... :)  jednak najbardziej lubię strofki w miarę wyrównane, czaaasem

tylko jakiś wystający ogonek... ;) Dziękuję, że byłaś.

 

 

 

@Jacek_Suchowicz............................ cieszę się, że wg Ciebie pomysłowo.

los figle rzuca spotkaniom 'naszym'
szczególnie rzadkim skrytym w cichości
lecz gdy telefon zdarzeniem krzyczy
ktoś bez namysłu zawraca z drogi

 

Bardzo Wam dziękuję za zatrzymanie się u mnie.. :) Pozdrawiam.

 

 

 

Edytowane 23 Lutego przez Nata_Kruk (wyświetl historię edycji)

[Berenika97]

@Nata_Kruk

 

Twój wiersz ciągle siedzi mi w głowie, myślę o zakończeniu tej historii. Napisałam nawet na kolanie szkic ... co było dalej. Często  inspiruję się tekstami, ostatnio na portalu. :) Pozdrawiam. 

[Nata_Kruk]

@Berenika97... :) niech posiedzi.. ;) to za 'chwilę' przeczytamy ciąg dalszy. Ciekawa jestem, Dzięki.

Pozdrawiam.