Niezręcznie

[Myszolak]

Przytuleni, wtuleni,
nie owijamy ciał mową.
Ręce się splatają,
języki nie plączą.

 

Moje myśli rozwiewa wiatr,
twoje nie mącą powietrza,
słowa są ciężkie jak głaz,
głosy nie giną w podziemiach.

 

Pory roku nie przenikają się,
zdania nie są ciągłością.
Gwiazdy nie tworzą zbioru,
gest pozostaje osobną całością.

 

Więc może pomilczmy?
Milczeć - niezręcznie.
To całujmy się!
Będzie jakoś zręczniej.

[Berenika97]

@Myszolak

 

To piękny wiersz o intymności, która przekracza słowa. Świetna jest ta gra z niemożnością komunikacji słownej i jednoczesną pełnią w milczeniu. Kontrast między "ciężkimi jak głaz" słowami a lekkością gestu jest genialny. Gdy słowa zawodzą, zostaje dotyk - super rozwiązanie! :)

[vioara stelelor]

@MyszolakBardzo mi się podoba sama myśl przewodnia wiersza, którą świetnie wyeksponowała @Berenika97.

Pięknosłowie jest zawsze czymś zastępczym, w stosunku do rzeczywistości. Ono ją przetwarza, zmierzając w kierunku feerycznej iluzji. Może tworzyć całe światy, bo taki potencjał drzemie w języku i słowach ex definitione.

W momencie, gdy pojawia się potrzeba zbudowania realnej bliskości, wyrażenia prawdziwych emocji - słowa stają się niefunkcjonalne, bo bliskość to ciało, dotyk, ciepło, przepływ energii przez każdy centymetr skóry. Tego nie da się stworzyć. To trzeba przeżyć.

 

Świetnie to podsumowuje M. Zabłocki w tekście sztandarowej piosenki G. Turnaua:

 

Zaufaj tylko warg splotom,
Bełkotom niezrozumiałym,
Gestom w próżni zawisłym,
Niedoskonałym.

 

:)

[Charismafilos]

@Myszolak piękna gra na kontrastach! ładne :)