kilka chwil po Wielkim Wybuchu

[MIROSŁAW C.]

w przypływach istnienia

pomiędzy Masywem Ślęża

a Wzgórzem Golgota

odnajduję

ślad swoich snów i marzeń

 

tu czas

rozciąga się w nieskończoność

 

zanim

z pierwszym promieniem słońca

nisko pokłonię głowę

starym drzewom

a śpiew przelotnych ptaków

przetnie nieboskłon

i uchyli rąbek tajemnicy

świętej wiary praojców

 

pośrodku wysokiego lasu

rozsypię ziarenka maku

naturalne remedium

na upiory

 

i jeszcze raz

być może ostatni

 

spróbuję poczuć nic

w złocistej kropli bursztynu

i pojąć siłę wieczną

co wybuchła jasnym promieniem

boskich metafor

 

aż usłyszę

krzyk z głębi duszy

 

żyjemy

w najlepszym ze światów

 

 

 

 

(Lifting 2026)

[Berenika97]

@MIROSŁAW C.

 

Ślęża i Golgota w jednym wierszu - pogańskie i chrześcijańskie, stare i jeszcze starsze. Czuć, że to nie jest tylko krajobraz, ale mapa wewnętrzna. Jak zapis pielgrzymki  do siebie.