Strofa mickiewiczowska

[Manek]

Strofa mickiewiczowska

 

Adaś strofy napisał o trzech dzielnych Budrysach,

Słowa skleił w anapest i rymy.

Przy tworzeniu melodią kunsztu szczerze się podjął

I zanurzył się w stylu głębiny.

 

Dzisiaj tak już nie piszą, bielą w wierszach kołyszą,

Z dokładności końcówek żartują,

A ja lubię starocie, nową modę mam w nosie,

Chętnie param się dawną formułą.

 

W dawnych mistrzów poszumie powędrować nad strumień,

Błysnąć puentą, w sens strzelić jak z bicza.

Nie wystarczy naginać aby stworzyć oryginał

Bez banału, płaskości i kiczu.

 

Cóż by rzekł Mickiewiczius? Ja nie pytam się nic już.

Częstochowa – też warsztat poety.

Spoić mądrość finezją, będzie dobrą poezją –

Niezbyt łatwa to sprawa, niestety.

 

 

Marek Thomanek

Styczeń 2026

[bazyl_prost]

fajnie, poezja i dawne formuły

[Gosława]

A ja zazdroszczę ludziom którzy potrafią rymować 

A wiersz zacny

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pozdrawiam Cię serdecznie

[Jacek_Suchowicz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

pokochałem ja rymy jako piękne dziewczyny

asonanse też mają swój urok

i akcenty rozkładam gdy rymami wciąż władam

by wiersz płynął dołem i górą

:))