Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

mnieb też najbardziej do gustu przypadł kawałek zacytowany przez poprzednika. weszłam żeby obejżećpo tytule, bez obrazy ale uważam że włocławek to najobrzydliwsze miasto w polsce. nie mówie tu o mieszkańcach wiuęc prosze się nie bulwersować ;). ale wracając do wiersza, tak, podoba mi sie klimat a 'strącając siwe włosy' zapamiętam. na tak. pozdrawiam warszawsko.

Opublikowano

dzięki za komentarze, co do Włocławka... znam kilka miejsc które naprawde są pieknę, acz gdy ubarwimy cos sentymentem i wspomnieniami uwypuklamy pozytywne wrażenia:) dlatego na owe piękne trzeba brać sporą poprawkę;)no ale utwór o Włocławku nie jest, tutuł : szczerze mówiac po głowie chodza mi od kilku dni "Kwiaty polskie" i tytuł to taka delikatna ironia, zabawa....

Dzięki za komentarze i poswięcony czas;)
Pozdrawiam
Agata

Opublikowano

ulotną chwilę
rozdmuchuję
na cztery
pory roku

może troszkę 'umuzykalnić' tekst :

ulotną chwilą
komponuję
własne cztery
pory roku


hmm? :)

ogólnie podoba się, szczególnie mnisia pokora przypadła do gustu. no i odniesienie do włocławskiej zieleni - wskazane ;) drewniane - ta nasza kujawska stolica nie jest wcale taka zła - zapraszam na spacer bulwarami do Parku Sienkiewicza. subtelnie i naprawdę rozkosznie :)

pozdrawiam

Opublikowano

Kocimx:

rozmleczam mlecze
- ich lekarski fach
tu nie pomoże

i mnisia pokora
nie wzruszy

ręką zgarniam
zieloną szyję

- ziewnięciem

strącam
białe włosy
co jak słowa
rzucone na wiatr

ze mną
dojrzewają

***

a gdyby w ogóle się pozbyć?
hmm, jak Ci to wygląda?

Opublikowano

no dobra zostałąm przekonana, dla ciekawskich umieszczam starą formę wiersza:


Włocławskie kwiatki

Rozmleczam mlecze
-ich lekarski fach
tu nie pomoże

i mnisia pokora
nie wzruszy

ręką zgarniam
zieloną szyję

ulotną chwilę
rozdmuchuję
na cztery
pory roku

-ziewnięciem

strącam
białe włosy
co jak słowa
rzucone na wiatr

ze mną
dojrzewają

Opublikowano

"wlokę ten ból przez włocławek..."
(kochając cię jak irlandię)
mnie się włocławek tylko z tym kojarzy :))
ale i tak nie wiem czy to dobry pomysł z tą nazwaw tytule...

podoba się - zwiewne (i też lubilem mlecze, jak byłem młody ;) )
pozdr

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Inspirujesz. Lewa i prawa półkula przypomina dwie strony rzeki. Krajobraz odbity w człowieku.  Dziękuję za wiersz.     
    • Uśmiech na twarzy nie musi oznaczać życzliwości, Podobnie jak krzyż na piersi nie świadczy już o miłości. Czyż Samarytanin nie potrafił kochać?   Szczere życzenia nie zapewniają pomyślności, A bezgraniczna miłość nie otwiera każdego serca.   Miarowy oddech dziecka nie tłumi lęku o jego przyszłość. Młodości prędko do dorosłości, A starość zachwyca swą niedojrzałością.   Mądrość daje poczucie niewiedzy, A nietęgie umysły lekko interpretują rzeczywistość.   I samotność bywa błogosławieństwem, A małe gesty potrafią zostawić trwałe ślady.   Cierpieniu można nadać sens A z każdej łzy wydobyć promyk nadziei.   Prawe życie nie bywa łatwe, A lekka śmierć i tak pozostaje ciężarem dla bliskich.
    • @Poet Ka jest coś w tym wierszu niepokojąco prawdziwego.  Pozdrawiam

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Czwarty u(po)twór z cyklu "Echo" link do piosenki poniżej:     Księżniczka zapłakała Zapłakała wiecznie śpiąca Nieomylny znak nam dała Woda nad jeziorem wrząca   Woda wrząca, wiatr wieść niesie Wojnę, ból przyniesie Wiatr zawiewa, woda wrze Zapłakała piękna w śnie   Płacze w śnie księżniczka Zgaśnie słońce, zapali wieżyczka Pęknie łoże, kamienna płyta Śmierć niechybnie nas powita   I kamienne łoże pękło Wojna to i piekło   Ach, zbierajcie się ludzie W śnie księżniczka płacze Dusza wnet z niej ujdzie Więcej nie zapłacze   Ach, kapłani, księża, święci Słońce już zachodzi Więcej niebem nie poleci Wojna, wojna ból urodzi   Zapłakała w śnie – Boże mój Piękna łka, marny los Zapłakała, płacze w głos Żałoby przyszykujcie strój   Treny, treny, ach, śpiewajcie Treny smutne Śmierci oczy powitajcie Sny okrutne   To rycerza sen się ziścił Wojna – znikła miłość Śmierć wygrała nam na złość Zamek złoty przyśnił   Nic nie winien, to tych dwóch Ach, sen, sen – znów i znów
    • @iwonaroma wczasie istnienia imperium rzymskiego ukrzyżowano wielu skazańców i Jezus nie był żadnym wyjątkiem chociaż wielu Polaków tak twierdzi 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...