Terminator

[huzarc]

Grałeś go.

Eletroniczny zabójca,

ikoniczny mrok

ubrany w doskonałe ciało.

Mięśnie i krew,

strach i przyszłość

w ogniu rozdartego słońca,

z fabryki jawy.

 

A gdy teraz, po wszystkim,

nadchodzi czas

ostatniej odpowiedzi -

siwym palcem śmierci,

drukującym ostatni dzień

przed tobą

w kalendarzu.

 

To on

już stoi u twej twarzy,

herold fabryki maszyn,

nakarmiony kodem,

skanuje bez oczu,

bez odpowiedzi,

w bezruchu powietrza.

 

Anioł mówi:

„Creazione di Adamo”.

 

Jakie jest między

waszymi spojrzeniami

podobieństwo?

 

On nie gra.

On istnieje.

 

[vioara stelelor]

@huzarc

Z wiersza wynika, że w każdym człowieku drzemie bestia, tylko nie zawsze okoliczności ją uruchamiają, i wtedy możemy uchodzić za przyzwoitych, szlachetnych, dobrych.

Szereg eksperymentów społecznych potwierdziło tę tezę.

Czy tego chcemy, czy nie, nosimy w sobie mrok, ponieważ nosimy w sobie emocje. A emocje, to nic innego, jak instynkty, tylko to ładnie brzmi, tak po ludzku.

Kiedyś miały nam zagwarantować przetrwanie, i tylko do tego służyły.

One są kodem, który odtwarza się raz po raz w Terminatorze. Myślę, nawet, że niejednym.

I jeszcze przyszła mi do głowy taka refleksja - świadomość tej mrocznej strony samego siebie pozwala nam być lepszymi, bo wiemy, z czym musimy się w sobie zmagać.

Natomiast utrzymywanie się w iluzji o własnej doskonałości - prowadzi do tego, że on przejmuje nad nami kontrolę, bo się nie spodziewamy ataku z jego strony.

Jest jeszcze trzecia opcja - lęk. Nie chcemy nic o sobie wiedzieć. Uciekamy od pytań, co we mnie siedzi. Nie chcemy zastanawiać się nad tym, jacy jesteśmy - dobrzy czy źli. Owijamy się w rodzaj kokonu

A jednak, jak piszesz - 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Diaboliczna, brutalna warstwa psychiki.

Nas samych, lub ludzi z naszych bezpośrednich relacji,

Prawdę mówiąc dobro, prawdziwe, postrzegam osobiście jako doskonałą znajomość jego (Terminatora) sztuczek, jego manewrów, jego wpływu na nas - i pozostawanie zawsze w gotowości, aby mu się przeciwstawić. Choć oczywiście koszty tej walki mogą być wysokie, ale przecież altruizm nie zawsze jest łatwy.

 

Edytowane 2 godziny temu przez vioara stelelor (wyświetl historię edycji)

[huzarc]

@vioara stelelor Co prawda moje intencje zmierzały w innym kierunku, gdyż chciałem przedstawić zmierzch antropocentrycznego spostrzegania procesów społecznych, kultury, historii, istnienia i przekształcenia świata w dyktacie automatyzmu oraz maszyn wyzwolonych od brzemienia śmierci, ale bardzo mi miło, że moje słowa można czytać inaczej, szerzej i z innej strony. Wielkie dzięki za wyczerpującą analizę:)

[Myszolak]

Dla mnie jest to bardzo współczesny wiersz o stopniowej cyfryzacji świata. O coraz większym upodabnianiu się 
maszyny do człowieka. Kiedyś terminator był tylko elementem filmów science fiction,
dzisiaj to już przestaje być fikcją, technologia zaczęła coraz bardziej zespalać się z człowiekiem, wręcz wygryzając jego prawdziwą twarz.