List

[EwelinaWawrzyniak]

Może pierwszy raz się zobaczymy,

tam gdzie kiełkują rośliny,

tam gdzie życiem tętni ziemia,

gdzie smutków żadnych już nie ma.

 

Spojrzysz na mnie z góry,

wtedy zejdą się wszystkie chmury;

zakropi lekka mżawka.

Wtedy przeleje się goryczy karafka.

 

Bo wokół ludzie będą na czarno ubrani,

a w ziemi leżeć będzie zwykła Pani,

ubrana w czerń z bielą pomieszane.

W papierowe buty, gołe stopy odziane.

 

Wtedy znad grobu mojego spojrzysz w siną dal,

gdzie wspomnień naszych minął już czar.

Teraz zobaczysz mnie po raz pierwszy

i poznasz mnie nie tylko z moich wierszy.